4 ขั้นตอน สู่การให้อภัย

วิธีที่ทรงประสิทธิภาพ สู่เสรีภาพ ความสุข และความสำเร็จ

วิลเลียม เฟอร์กัส มาร์ติน

ลิขสิทธิ์ © 2014 โดย วิลเลียม เฟอร์กัส มาร์ติน

สงวนสิทธิ์ในหนังสือเล่มนี้หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของหนังสือเล่มนี้ ห้ามทำซ้ำหรือใช้ในลักษณะใดๆ โดยไม่ได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากสำนักพิมพ์ ยกเว้นการใช้คำคมสั้นๆจากบทวิจารณ์หนังสือ

หนังสือเล่มนี้เขียนโดยอ้างอิงจากหนังสือเรื่อง Forgiveness is Power เขียนโดย วิลเลียม เฟอร์กัส มาร์ติน ด้วยเช่นกัน และจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์  Findhorn Press เว็บไซต์ findhornpress.com

ภาพปก ลิขสิทธิ์ © 2014 ได้รับอนุญาตจาก Findhorn Press แล้ว

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม ที่เว็บไซต์

Forgiveness-is-power.com

เกี่ยวกับผู้เขียน

วิลเลียม เฟอร์กัส มาร์ติน เป็นนักเขียนอิสระ นักพูด และเป็นผู้นำการประชุมเชิงปฏิบัติการผู้ซึ่งช่วยให้ผู้คนสร้างเสริมพลังขึ้นให้ได้ด้วยตัวเอง ตัวเขาเองเป็นชาวสกอตแลนด์ และได้แต่งงานกับสุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น

เขาได้เดินทางท่องเที่ยวในโลกกว้างไปยังสถานที่ต่างๆ  และการเขียนของเขานั้นได้รับอิทธิพลมาจากตระหนักถึงความท้าทายร่วมกันซึ่งผู้คนต้องเผชิญอยู่ในทุกๆที่ทั่วโลก

วิลเลียมมีความสุขในการเขียนบทความตามสั่ง  การบรรยาย และจัดการประชุมเชิงปฏิบัติการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหัวข้อการให้อภัย เขาเพลิดเพลินไปกับการใช้ประสบการณ์ที่ผ่านมาจากการเขียนและในการฝึกอบรม รวมทั้งจากทางสายงานด้านคอมพิวเตอร์ เพื่อช่วยให้ผู้คนเรียนรู้ที่จะให้อภัย ติดต่อเขาได้ผ่านทางสำนักพิมพ์  Findhorn Press หรือที่เว็บไซต์ findhornpress.com

ผลงานอื่นๆ

Forgiveness is Power สำนักพิมพ์ Findhorn Press

เลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ: 978-1-84409-628-2

คำนิยมที่มีต่อหนังสือ Forgiveness is Power:

“วิลเลียม มาร์ติน ได้สร้างสรรค์คู่มือการให้อภัยไว้อย่างกระจ่างแจ้ง โดยการค้นคว้าแบบเจาะลึก ประกอบกับสายตาอันแหลมคม ทั้งยังนำไปปฏิบัติได้จริงอีกด้วย ผมขอแนะนำจากใจ”

Robert Holden ผู้เขียนเรื่อง Shift Happens! และ Loveability

“ดังเหมืองทองคำที่ลึกอีกทั้งยังเต็มไปด้วยข้อมูลที่มีความสมบูรณ์และตรงประเด็น”

William Bloom ผู้เขียนเรื่อง The Endorphin Effect

“วิลเลียม มาร์ตินได้เขียนคู่มือที่ทรงประสิทธิภาพในการเรียนรู้ที่จะให้อภัยได้อย่างไร ไม่ใช่เพียงแค่พี่น้องของพวกเราเท่านั้น แต่รวมทั้งพวกเราเองด้วย”

Jon Mundy, Ph.D. ผู้เขียนเรื่อง Living A Course in Miracles

สถานะของการแปล

ขออภัยที่หนังสือของผมเรื่อง Forgiveness is Power นั้นยังไม่มีการจัดทำในภาษาของคุณ โปรดเข้ามาเยี่ยมชมเว็บไซด์ของผมที่ http://forgiveness-is-power.com เพื่อติดตามข้อมูลว่ามันอาจมีการจัดทำแล้ว

ทำไมถึงให้อภัย

การให้อภัยปลดปล่อยคุณให้เป็นอิสระ

คุณจะได้รับประโยชน์อย่างมหาศาลเมื่อคุณเลือกที่จะให้อภัยและคนรอบตัวคุณก็ได้รับด้วย ไม่ว่าคุณจำเป็นต้องให้อภัยคนอื่น ๆ หรือจำเป็นที่จะต้องให้อภัยตัวคุณเอง การทำอย่างนั้นจะปลดปล่อยคุณเป็นอิสระจากอดีต และช่วยให้คุณสามารถเติมเต็มศักยภาพที่แท้จริงที่อาจซ่อนอยู่ในตัวคุณ การให้อภัยช่วยให้คุณหลุดพ้นจากขีดจำกัดในเรื่องของความเชื่อและทัศนคติ  มันปลดปล่อยคุณให้เป็นอิสระมากขึ้นทั้งทางด้านจิตใจและพลังแห่งอารมณ์ของคุณเพื่อให้คุณสามารถใช้พลังเหล่านั้นในการสร้างชีวิตที่ดีขึ้น

การให้อภัยจะช่วยคุณให้บรรลุผลแม้กระทั่งเป้าหมายที่ชัดเจนและจริงจังที่สุดของคุณ บางทีคุณอาจจะต้องการงานที่ดีขึ้น เพื่อที่จะหาเงินได้มากขึ้น มีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้น หรือมีที่อยู่อาศัยที่ดีกว่าเดิม การให้อภัยจะช่วยให้คุณบรรลุเป้าหมายทั้งหมดนี้  แต่ถ้าคุณยังไม่ให้อภัย เมื่อนั้นส่วนหนึ่งของพลังภายในตัวของคุณจะติดอยู่ในความขุ่นเคืองใจ ความโกรธ ความเจ็บปวด หรือความทุกข์ทรมาน พลังแห่งชีวิตที่ติดกับดักอยู่นี้จะจำกัดขีดความสามารถของคุณ มันก็เหมือนคุณพยายามจะปั่นจักรยานแล้วส่วนของเบรกก็ทำงานอยู่ตลอดเวลา  มันทำให้คุณช้าลง ทำให้คุณอึดอัดและทำให้มันยากในการที่จะก้าว

ทางที่คุณเลือกและสิ่งที่คุณเชื่อนั้นมีความเป็นไปได้ที่จะได้รับอิทธิพลมาจากการที่คุณไม่ให้อภัย ขณะที่คุณเรียนรู้ที่จะให้อภัย พลังงานที่จะไปใช้กับความคิดและความรู้สึกไม่เป็นสุขจะถูกปลดปล่อยออกมาและสามารถไหลเวียนไปสร้างชีวิตในแบบที่คุณต้องการแทนที่จะไปจำกัดคุณ หรือทำให้คุณเป็นทุกข์ยิ่งกว่าเดิม

ถ้าคุณไม่อยากเรียนรู้ที่จะให้อภัยเพื่อตัวคุณเอง ถ้าอย่างนั้นมาเรียนรู้ที่จะให้อภัยเพื่อผู้อื่นกัน ในขณะที่คุณเรียนรู้ที่จะให้อภัยคุณได้ทำประโยชน์ให้แก่ทุกคนที่คุณติดต่อด้วย ความคิดของคุณจะชัดเจนขึ้นและมองโลกในแง่ดีขึ้นกว่าเดิม คุณจะเป็นผู้ให้มากขึ้นและคุณก็จะมีความพร้อมมากขึ้นในการที่จะสนุกไปกับการแบ่งปันสิ่งที่คุณมี คุณจะใจดีได้ง่ายขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ มีความเมตตามากขึ้นและใส่ใจดูแลผู้อื่นมากขึ้น โดยไม่ต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อให้บรรลุผลเหล่านี้ คุณจะมีความสุขมากขึ้นและมีทัศนคติที่ดีขึ้นต่อผู้คนในชีวิตของคุณ และพวกเขาเหล่านั้นจะมีการตอบสนองที่ดีขึ้นกลับมาเช่นกัน

คนที่รู้จักให้อภัยอยู่ด้วยง่ายกว่าคนที่ไม่ให้อภัยใช่ไหม คำตอบคือ ใช่ พวกเขาเป็นเช่นนั้นแน่นอน คนที่รู้จักให้อภัยมักจะอยู่ด้วยง่ายมากกว่าคนที่ไม่ให้อภัยเสมอ คุณภาพชีวิตของคุณขึ้นอยู่กับคุณภาพของความสัมพันธ์ของคุณ ทุกแง่มุมของชีวิตคุณจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นเมื่อคุณเรียนรู้ที่จะให้อภัย ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวของคุณ ชีวิตการทำงานของคุณ หรือสังคมของคุณ การเรียนรู้ที่จะให้อภัยจะพัฒนาทุกความสัมพันธ์ของคุณ เพราะทัศนคติของคุณจะพัฒนาขึ้นเมื่อความสัมพันธ์ของคุณมีการพัฒนา แล้วเมื่อนั้นทุกแง่มุมของชีวิตคุณก็จะพัฒนาขึ้นด้วยเช่นกัน

ถ้าคุณต้องการที่จะยกระดับความมั่งคั่งทางการเงินและความสำเร็จ การให้อภัยจะช่วยให้คุณบรรลุผลนั้น ตัวอย่างเช่นทั ถ้าคุณต้องการที่จะมีเงินมากขึ้นในชีวิตของคุณ คุณต้องแน่ใจว่าคุณไม่ได้ขุ่นเคืองคนที่มีเงินมากกว่าคุณ คนที่มีเงินมากกว่าคุณเหล่านี้แหล่ะคือกลุ่มคนที่ดีที่สุดที่จะช่วยให้คุณมีเงินมากขึ้นไปด้วย ถ้าคุณเป็นคนประเภทที่ว่า คุณไม่พอใจ “พวกคนมีสตางค์” เมื่อนั้นพวกเขาก็จะไม่สามารถที่จะช่วยคุณได้ เพราะคุณไม่ได้เปิดใจในขณะที่คุณมัวแต่ไม่พอใจพวกเขา ทำนองเดียวกัน ถ้าคุณมีทัศนคติที่ดีกับคนที่จะประสบความสำเร็จมากกว่าคุณ (คุณยิ้มให้พวกเขามากกว่าถลึงตาใส่พวกเขา) คนพวกนั้นจะมองว่าคุณเป็นคนเข้าถึงได้และมีแนวโน้มที่จะอยากทำงานร่วมกับคุณ หรือคบค้าสมาคมกับคุณ

ถ้าคุณต้องการงานที่ดีขึ้นและมีรายได้มากขึ้น ถ้าเช่นนั้นแล้วการมีทัศนคติที่ดีต่อสถานที่ทำงาน ต่อเจ้านายของคุณ ต่อเพื่อนร่วมงานและลูกค้าของคุณจะมีส่วนช่วยเป็นอย่างมาก คนที่มีทัศนคติเชิงบวกจะโดดเด่นไม่ว่าในสถานการณ์ใด ๆ คุณจะไม่มีทางประสบความสำเร็จในที่ที่คุณไม่มีความต้องการที่จะประสบความสำเร็จ เพราะคุณจะไม่ทุ่มเทสุดๆกับงานของคุณ หากคุณไม่ได้ทุ่มเทความสามารถทั้งหมดของคุณ ทำงานให้ดีที่สุดเท่าที่คุณสามารถทำได้ เช่นนั้นแล้วคุณก็จะไม่ได้รับสิ่งที่ดีที่สุดกลับมาเช่นกัน การให้อภัยจะช่วยให้คุณมีทัศนคติซึ่งจะทำให้คุณประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานของคุณ

การเรียนรู้ที่จะให้อภัยตัวเองเป็นสิ่งสำคัญอย่างมากเช่นกัน การทำร้ายตัวเอง โดยปฏิเสธที่จะยกโทษให้ตัวเองนั้นทำร้ายคนคนอื่น ๆด้วย หากคุณไม่ให้อภัยตัวเองแล้วคุณจะลงโทษตัวเองโดยการปฏิเสธตัวเองไม่ให้สิ่งดี ๆเข้ามาในชีวิต ยิ่งคุณปฏิเสธตัวเองคุณก็ยิ่งให้ผู้อื่นน้อยลง และยิ่งคุณให้ผู้อื่นน้อยลงคุณก็จะได้รับผลรับประโยชน์จากคนรอบตัวคุณน้อยลงด้วย เมื่อคุณเลิกกำหนดขอบเขตการได้รับแล้วคุณก็จะเลิกกำหนดขอบเขตการให้ด้วย ทุก ๆคนก็จะได้ประโยชน์เมื่อคุณยกโทษให้ตัวเอง เปรียบเสมือนคุณอนุญาตให้สิ่งดี ๆเข้ามาในชีวิตคุณมากขึ้น แล้วคุณก็จะมีอะไรมาแบ่งปันได้มากกว่านั้นอีก

เมื่อคุณให้อภัย คุณจะเปลี่ยนเป็นสามีหรือภรรยาที่ดีขึ้น คุณจะเปลี่ยนเป็นนักเรียนหรือครูคุณที่ดีขึ้น จะเปลี่ยนเป็นนายจ้างหรือพนักงานที่ดีขึ้น และคุณจะเปลี่ยนเป็นพ่อแม่หรือลูกที่ดีขึ้นกว่าเดิม เมื่อคุณให้อภัยคุณจะเปิดกว้างสู่ความสำเร็จมากขึ้นไม่ว่าด้านใดก็ตามที่มีความหมายกับคุณ ในขณะที่คุณเรียนรู้ที่จะให้อภัย สิ่งที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ ไม่เพียงแต่จะเป็นไปได้ แต่ยังสามารถยังทำได้ง่ายอีกด้วย

ถ้าคุณเป็นคนที่นับถือศาสนา หรือมีความเชื่อทางจิตวิญญาณ การเรียนรู้แนวทางปฏิบัติสู่การให้อภัยจะช่วยยกระดับประสบการณ์ในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาหรือการปฏิบัติทางจิตวิญญาณของคุณให้มีความลึกซึ้งมากขึ้น มันจะช่วยปล่อยให้คุณเป็นอิสระจากความรู้สึกผิดที่ว่าคุณไม่ได้ “ดี” เท่าที่คุณรู้สึกว่าควรจะเป็น เพราะมันจะช่วยให้คุณเปลี่ยนเป็นคนในแบบที่คุณอยากจะเป็น การฝึกการให้อภัยเสริมสร้างความดีงามในตัวคุณเพื่อที่ว่ามันจะได้มีบทบาทในชีวิตของคุณมากขึ้น คุณจะรู้สึกอย่างเป็นธรรมชาติว่าแนวโน้มที่คุณจะทำสิ่งไม่ควรทำลดลงแต่ก็ยังไม่สามารถจะหยุดตัวเองได้ คุณจะเริ่มทำในสิ่งที่คุณรู้ว่าคุณควรจะทำมากขึ้นแต่ที่ผ่านมายังไม่สามารถบอกตัวเองให้ทำได้เลย

การเรียนรู้ที่จะให้อภัยมีแต่จะช่วยคุณ มันไม่อาจทำร้ายคุณได้เลย

การให้อภัยนั้นเห็นผลชัดเจนและเป็นประโยชน์มาก ไม่มีอะไรที่คลุมเครือ หรือเป็นเรื่องเพ้อฝัน การให้อภัยปลดปล่อยคุณให้เป็นอิสระ เมื่อคุณเรียนรู้ที่จะให้อภัย เมื่อนั้นปัญหามากมายจะค่อยๆจางหายไป ( อาจเป็นได้แม้ปัญหาสุขภาพ ) มันจะเป็นเหมือนกับว่าคุณสามารถมองดูชีวิตของคุณอยู่เหนือปัญหาและมองเห็นหนทางที่ง่ายที่สุดในการจะไปยังที่ที่คุณต้องการ หนทางในชีวิตจะเปิดขึ้นตรงหน้าคุณ โอกาสใหม่ๆจะปรากฏออกมาอย่างไม่รู้ที่มา ความสุขจะเกิดขึ้นอย่างประจวบเหมาะเมื่อคุณพบคนที่ใช่ในเวลาที่เหมาะเจาะ ความคิดหรือคำตอบจะมาหาคุณเท่าที่คุณต้องการ อาจได้จากเพื่อนให้ความคิดเห็น หรือแค่เพียงคุณพลิกเปิดหนังสือหรือนิตยสาร หรือคุณอาจบังเอิญได้ยินการสนทนาซึ่งจะช่วยคุณในสิ่งที่คุณกำลังมองหา ทำไมถึงเป็นแบบนี้ มันเป็นเพราะฝึกการให้อภัย คุณจะเปิดกว้างมากขึ้นให้ความดีงามของชีวิต เพื่อให้สิ่งดี ๆได้มีหนทางมาหาคุณมากขึ้น

เมื่อคุณเรียนรู้ที่จะให้อภัย ความสามารถซึ่งหลับใหลอยู่ภายในตัวคุณจะปรากฏขึ้น และคุณจะค้นพบว่าตัวคุณเองนั้นเข้มแข็งและมีความสามารถมากกว่าที่คุณเคยคาดคิดไว้ซะอีก บางส่วนของคุณซึ่งไม่สามารถเติบโตในดินที่เย็นยะเยือกของการไม่ให้อภัยจะเริ่มเติบโตขึ้น คุณเริ่มที่จะไม่ดิ้นรนหรือพยายามมากเกินไป คุณจะพบหนทางเพิ่มขึ้นในการจะใช้ชีวิตที่ง่ายสะดวกสบายและมีความพอใจสนุกกับชีวิตมากขึ้น ถ้าทั้งหมดนี้ฟังดูเหมือนพูดเกินความจริงไป แล้วปล่อยมันไว้อย่างนี้ก่อน เพียงแค่การปฏิบัติ 4 ขั้นตอนสู่การให้อภัยที่คุณจะได้พบภายในไม่กี่หน้าของหนังสือเล่มนี้และคุณจะดีใจที่คุณได้อ่านมัน

4 ขั้นตอนสู่การให้อภัย

วิธีที่ทรงประสิทธิภาพในการเปลี่ยนแปลงชีวิตคุณให้ดีขึ้น

4 ขั้นตอนสู่การให้อภัย นำเสนอแนวทางที่รวดเร็วและง่ายดายเพื่อเริ่มต้นการให้อภัย มันสามารถนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ลึกซึ้งและเห็นได้ชัดเจนในชีวิตของคุณ มันทรงพลังในความเรียบง่าย ดังนั้นแค่เริ่มใช้มัน แล้วคุณจะเห็นผลด้วยตัวเอง

4 ขั้นตอนเหล่านี้สามารถนำไปใช้แก้ปัญหาได้ไม่ว่าเรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็ก ๆน้อย ๆ อย่างไรก็ตามคุณควรจะเริ่มจากปัญหาเล็ก ๆก่อนจนกระทั่งคุณเข้าใจแนวความคิดนี้แล้ว ในความเป็นจริงวิธีที่ดีที่สุด คือ คุณไม่ควรพยายามให้อภัยคนที่อาจจะทำร้ายคุณได้อีกในอนาคต จนกว่าคุณจะมีประสบการณ์มาก่อนและสามารถเข้าใจขั้นตอนทั้งหมดของการให้อภัย (ดูได้จากหัวข้อการให้อภัยที่ทำได้ยากและการคืนดี) คิดถึงปัญหาเล็ก ๆที่คุณอยากจะให้อภัยแล้วลองทำตามขั้นตอนด้านล่างนี้

4 ขั้นตอนสู่การให้อภัย

วิธีที่ดีที่สุดคือการเขียนตามขั้นตอนทั้ง 4 จนกว่าคุณจะมีประสบการณ์มากพอแล้ว

ขั้นตอนที่ 1: ระบุคนที่คุณต้องให้อภัยและเพื่ออะไร

ขั้นตอนที่ 2: ยอมรับว่าปัจจุบันคุณรู้สึกอย่างไรกับสถานการณ์นั้น มันจะดีที่สุดถ้ามันเป็นความรู้สึกที่ซื่อตรงของคุณ ไม่ใช่แบบที่ดี แบบที่สุภาพ ที่คุณคิดว่าคุณควรจะรู้สึก คุณต้องเริ่มจากความรู้สึกของคุณจริง ๆ จากนั้นจึงแสดงความตั้งใจของคุณอย่างน้อยก็เพื่อที่จะได้มีโอกาสที่จะปลดปล่อยความรู้สึกเหล่านั้น

ขั้นตอนที่ 3: ระบุถึงข้อดีที่คุณจะได้รับจากการให้อภัย นี่อาจจะเป็นอะไรที่ตรงข้ามกับสิ่งความรู้สึกในปัจจุบันของคุณ ความโศกเศร้าจะกลายเป็นความสุข ความโกรธจะกลายเป็นความสงบสุขทางจิตใจ ภาระที่หนักอึ้งจะเบาบางลงเรื่อยๆ ถ้าคุณยังไม่แน่ใจในข้อดีที่จะได้รับ อย่างนั้นคุณลองเลือกความรู้สึกดี ๆในเรื่องทั่วไปที่คุณอยากจะรู้สึกตอนนี้  (เช่น มีความสุขมากขึ้น ผ่อนคลายมากขึ้น มีความมั่นใจมากขึ้น เป็นต้น) มันจะช่วยได้ถ้าคุณสามารถจินตนาการได้ว่า คุณจะรู้สึกดีแค่ไหนถ้าคุณสามารถให้อภัยได้

ขั้นตอนที่ 4: สัญญากับตัวเองว่าจะให้อภัย นี่เป็นการกำหนดแบบง่ายๆว่าใครเป็นคนที่คุณจะให้อภัยและรับรู้ถึงคุณข้อดีที่คุณจะได้รับจากการให้อภัย

โดยปกติแล้ว คุณจะทำ 4 ขั้นตอนออกมาในรูปแบบประมาณนี้

ตัวอย่างที่ 1:

จินตนาการว่าเพื่อนของคุณชื่อ จอห์น เริ่มที่จะหลบหน้าคุณและคุณไม่รู้ว่าทำไม

1. ฉันอยากจะให้อภัยจอห์นเรื่องที่หลบหน้าฉัน

2. ตอนนี้ฉันเลือกที่จะปลดปล่อยความรู้สึกเสียใจ โกรธและความกลัวออกไป (คุณสามารถที่จะเลือกความรู้สึกเพิ่มเติมทีหลังอีกก็ได้ถ้าคุณต้องการ)

3. ฉันยอมรับว่าการให้อภัยจอห์นเป็นประโยชน์แก่ตัวฉัน เนื่องจากว่าฉันจะรู้สึกเป็นสุขขึ้น สุขภาพดีขึ้นและจิตใจสงบสุขมากขึ้น

4. ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะให้อภัยจอห์น และยอมรับเอาความสงบสุขและเป็นอิสระที่ได้มาจากการให้อภัย

ตัวอย่างที่ 2:

ในตัวอย่างนี้ เจเน็ท เป็นแฟนสาวของใครสักคน ได้จบความสัมพันธ์ลง

1. ฉันอยากจะให้อภัยเจเน็ทที่ทิ้งฉันไป

2. ตอนนี้ฉันเลือกที่จะปลดปล่อยความรู้สึกเสียดาย โดนทิ้งและความกลัวออกไป

3. ฉันยอมรับว่าการให้อภัยเจเน็ท เกิดประโยชน์แก่ตัวฉัน เนื่องจากว่าฉันจะรู้สึกปลอดโปร่งขึ้น มีความสุขมากขึ้นและสามารถมีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นได้ในอนาคต

4. ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะให้อภัยเจเน็ท และยอมรับเอาความสงบสุขและเป็นอิสระที่ได้มาจากการให้อภัย

ตัวอย่างที่ 3:

ในตัวอย่างนี้ ใครสักคนโดนไล่ออกจากงาน

1. ฉันอยากจะให้อภัยเจ้านายของฉันที่ไล่ฉันออกจากงาน

2. ตอนนี้ฉันเลือกที่จะปลดปล่อยความรู้สึกโกรธ โศกเศร้า ไม่เป็นธรรมและผิดหวังออกไป

3. ฉันยอมรับว่าการให้อภัยเจ้านายของฉัน เกิดประโยชน์แก่ตัวฉัน เนื่องจากว่าฉันจะรู้สึกในแง่บวก มีความสุข และมีความสามารถมากขึ้นในการหางานที่ดีกว่าเดิมได้ในอนาคต

4. ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะให้อภัยเจ้านาย และยอมรับเอาความสงบสุขและเป็นอิสระที่ได้มาจากการให้อภัย

เพื่อจะช่วยแนะแนวทางให้กับคุณทีละขั้นตอน เรามี แผ่นงาน 4 ขั้นตอนสู่การให้อภัย

แผ่นงาน 4 ขั้นตอน สู่การให้อภัย

แผ่นงานนี้ สามารถช่วยคุณให้ทำได้จนครบทั้ง 4 ขั้นตอน

1. ใครและอะไร

คิดเกี่ยวกับคนที่คุณต้องการให้อภัยและทำไมคุณถึงต้องการที่จะให้อภัยพวกเขา แล้วใส่รายละเอียดลงไปในช่องว่างด้านล่างนี้

ฉันอยากจะให้อภัย___________________สำหรับ_____________________.

นี่เป็นการสร้างประโยคเกี่ยวกับคนที่คุณต้องการจะให้อภัยและสิ่งที่คุณต้องการที่จะให้อภัยพวกเขา

ตัวอย่าง:

ฉันอยากจะให้อภัยทาเทียน่าสำหรับเรื่องที่แย่งแฟนฉันไป

ฉันอยากจะให้อภัยจอห์นสำหรับเรื่องที่เคยทุบตีฉันตอนฉันยังเด็ก

ฉันอยากจะให้อภัยพ่อของฉันสำหรับการที่เขาไม่ได้รักฉันให้มากพอ

2. ยอมรับและเริ่มต้นที่จะปลดปล่อยสิ่งที่ขัดขวางคุณ

เขียนความรู้สึกที่อาจขัดขวางหนทางในการที่จะให้อภัยในสถานการณ์นี้ เช่น โกรธ เจ็บปวด กลัว อิจฉา อยากแก้แค้นและอื่น ๆ

ตอนนี้ฉันเลือกที่จะปลดปล่อยความรู้สึก________________

ตัวอย่าง:

ตอนนี้ฉันเลือกที่จะปลดปล่อยความรู้สึกโกรธและความกลัวออกไป

ตอนนี้ฉันเลือกที่จะปลดปล่อยความรู้สึกเกลียด ความขมขื่นและแค้นเคืองออกไป

ตอนนี้ฉันปลดปล่อยความรู้สึกเศร้า ความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานออกไป

3. ประโยชน์

ทำรายการเหตุผลต่าง ๆว่าทำไมคุณถึงต้องการที่จะให้อภัย จากนั้นแต่งประโยคจากสิ่งเหล่านี้ มีประโยชน์อะไรที่คุณจะได้รับจากการให้อภัย คุณรู้สึกอย่างไร ทัศนคติของคุณดีขึ้นบ้างไหม พฤติกรรมของคุณเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างไรบ้าง สิ่งเหล่านี้จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับความปรารถนาและเพิ่มแรงจูงใจในการให้อภัย

แต่งประโยคจากผลดีต่าง ๆที่คุณจะได้รับจากการให้อภัย โดยการเติมประโยคในช่องว่างด้านล่างนี้ให้สมบูรณ์ ซึ่งจะมีความรู้สึกต่าง ๆที่คุณคาดหวังว่าจะมีเมื่อคุณยกโทษให้ได้แล้ว แนะนำให้คิดถึงความรู้สึกในแง่บวกมากกว่าแง่ลบ (เช่น สงบมากขึ้น ดีกว่า หวาดกลัวน้อยลง)

ฉันยอมรับว่าการให้อภัยในสถานการณ์นี้จะให้ผลดีแก่ฉัน เพราะฉันจะรู้สึก_____________

ตัวอย่าง:

ฉันยอมรับว่าการให้อภัยแม่ของฉันจะให้ผลดีแก่ฉัน เพราะฉันจะรู้สึกเป็นสุขขึ้น สุขภาพดีขึ้นและจิตใจสงบมากขึ้น

ฉันเห็นว่าการให้อภัยจอห์นจะเป็นประโยชน์กับฉัน เพราะฉันจะรู้สึกเป็นอิสระ เป็นที่รักและสามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้

4. พันธสัญญา

แต่งประโยคเพื่อที่จะมายืนยันความตั้งใจที่จะให้อภัยของคุณ ในขั้นตอนนี้คุณประกาศความตั้งใจที่จะให้อภัยคน ๆหนึ่งและยืนยันทางเลือกของคุณที่จะมีมุมมองชีวิตที่สูงขึ้นและฉลาดขึ้น

ฉันสัญญากับตัวเองว่าฉันจะให้อภัย___________(ชื่อคน) และฉันจะยอมรับเอาความสงบสุขและเป็นอิสระที่ได้มาจากการให้อภัย

ตัวอย่าง: ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะให้อภัยเจเน็ท และยอมรับเอาความสงบสุขและเป็นอิสระที่ได้มาจากการให้อภัย

สร้างประกาศว่าจะยกโทษ

ตอนนี้คุณมาสร้างประกาศว่าจะยกโทษโดยการรวมเอาประโยคที่คุณแต่งไว้ด้านบนเข้าด้วยกัน

ตัวอย่างที่ 1:

ฉันอยากจะให้อภัยเจเน็ท

ตอนนี้ฉันเลือกที่จะปลดปล่อยความรู้สึกขมขื่น และแค้นเคืองออกไป

ฉันยอมรับว่าการให้อภัยมีผลดีต่อฉัน เนื่องจากว่าฉันจะรู้สึกเป็นสุขมากขึ้น สุขภาพดีขึ้นและจิตใจสงบสุขมากขึ้น

ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะให้อภัยเจเน็ท และยอมรับเอาความสงบสุขและเป็นอิสระที่ได้มาจากการให้อภัย

ตัวอย่างที่ 2:

ฉันอยากจะให้อภัยพ่อของฉันสำหรับการที่เขาไม่ได้รักฉันให้มากพอ

ตอนนี้ฉันเลือกที่จะปลดปล่อยความรู้สึกโกรธ ผิดหวังและแค้นเคืองออกไป

ฉันยอมรับว่าการให้อภัยมีผลดีต่อฉัน เพราะฉันจะรู้สึกเป็นอิสระมากขึ้น เป็นที่รักและมีชีวิตชีวามากขึ้น

ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะให้อภัยพ่อของฉันและจะยอมรับหนทางซึ่งจะยอมให้ฉันมีความสุขได้มากขึ้นและมอบความรักให้ผู้อื่นได้มากยิ่งขึ้นด้วย

แบบฝึกหัด

เลือกระยะเวลาในการทำทั้งหมด 4 ขั้นตอน (7 วัน, 21 วัน หรืออื่น ๆ) และกำหนดช่วงเวลาว่าเมื่อไหร่ที่คุณจะทำในแต่ละวัน ฝึกทำอย่างน้อยวันละ 3 เวลา ถ้าทำได้ให้เขียนออกมาในแต่ละช่วง หรือพูดมันออกมาจากปากของคุณไม่ว่าจะดัง ๆหรือพูดในใจเบา ๆในแต่ละช่วงที่ทำ

เมื่อคุณทำซ้ำตามขั้นตอนคุณอาจจะสังเกตเห็นว่า ความรู้สึกของคุณจะเปลี่ยนแปลง ( เช่นในขั้นตอนที่ 2 ความโกรธเปลี่ยนไปเป็นไม่พอใจและลดน้อยลงไปเรื่อย ๆ ) หากเกิดเหตุการณ์แบบนี้ แค่เปลี่ยนข้อความของคุณเพื่อให้ตรงกับความรู้สึกที่แท้จริงของคุณในขณะนั้นให้ดีที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้ คุณอาจพบว่า หลังจากทำครบทุกขั้นตอนไม่กี่ครั้ง ความรู้สึกอยากจะให้อภัยจะรุนแรงมากขึ้น นี่คือสัญญาณที่ดี โดยเฉพาะถ้ามันเป็นเพราะคุณจะเริ่มเห็นประโยชน์ทั้งหมดซึ่งจะเข้ามา ( และคนที่ใกล้ชิดกับคุณ)ในขณะที่คุณเรียนรู้ที่จะให้อภัย

หลังจากนั้นสักพัก คุณอาจจะไม่รู้สึกว่ามันจำเป็นที่จะทำให้ครบทั้ง 4 ขั้นตอน คุณสามารถทำเพียงแค่ประกาศว่าจะให้อภัยจากขั้นตอนที่ 4 จนกว่าคุณจะรู้สึกว่ามันสมบูรณ์แล้ว

ในส่วนหนึ่งของการปลดปล่อยตัวเองจากความรู้สึกเดิม ๆ คุณอาจต้องการจะปลดปล่อยอารมณ์อื่น ๆ อย่างเช่น การได้ระบายให้เพื่อนฟัง หรือแม้กระทั่งการไปพบผู้ให้คำปรึกษา ในขณะที่คุณฝึกแบบฝึกหัดนี้ คุณอาจจะค้นพบความรู้สึกที่คุณไม่คาดคิดมาก่อนและอาจรวมถึงความทรงจำเก่าๆที่หวนคืนมาด้วย จงปล่อยให้มันผ่านไปหรือหาคนช่วยถ้าคุณต้องการ

ถ้าคุณมีความเชื่อในพลังแห่งจิตวิญญาณ มันเป็นเรื่องที่ธรรมชาติมากที่คุณจะอยากให้มันมาเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการให้อภัย ง่าย ๆเพียงเพิ่มประโยคตรงส่วนท้าย เช่น “ฉันขอร้องต่อพระผู้เป็นเจ้าให้ช่วยฉันในการให้อภัยและเป็นอิสระ” หรือ “ฉันเชื้อเชิญและรับเอาความเมตตาของพระผู้เป็นเจ้าในการช่วยให้ฉันให้อภัยได้”

การใช้งานขั้นตอนที่ 1

กุญแจสู่ขั้นตอนแรกนั้นเพียงแค่ยอมรับว่าคุณต้องการที่จะให้อภัยคนอื่น และยอมรับสิ่งที่คุณต้องการยกโทษให้พวกเขา เพียงเท่านี้ก็จะช่วยให้คุณกะเทาะอารมณ์ต่อต้าน ปฏิเสธไม่ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นได้แล้ว เพื่อเข้าไปในกรอบของจิตใจ จงยอมรับมัน จากนั้นจึงจะเริ่มต้น

ขั้นตอนนี้สำคัญมากที่จะไม่พยายามทำเป็นดีหรือพยายามที่จะสุภาพ คุณจำเป็นต้องยอมรับความรู้สึกที่แท้จริงของคุณเกี่ยวกับเหตุการณ์นั้นเพื่อที่จะทำให้มันเปลี่ยนได้จริง ๆ ถ้าคุณรู้สึกว่ามีใครบางคน “แย่งแฟนคุณไป” ดังนั้น นี่คือ ข้อความที่จะใช้ – อย่างน้อยในการเริ่มต้น อย่างไรก็ตาม หลีกเลี่ยงการตีความจากเรื่องที่เกิดขึ้นมากเกินเหตุ เช่น “พวกเขาทำลายชีวิตของฉันตลอดไป”

ช่วงเริ่มแรกนั้นจะมีความรู้สึกเกินจริงไปบ้างก็ไม่เป็นไร แต่พยายามให้ใกล้เคียงความจริงที่สุด หลังจากนั้น การฝึกทำตามขั้นตอนหลาย ๆรอบ จะทำให้คุณค้นพบว่าความรู้สึกของคุณจะเปลี่ยนและคำที่คุณต้องการจะใช้ก็จะเปลี่ยนไปด้วย มันเป็นส่วนธรรมดาส่วนหนึ่งของกระบวนการ

เพื่อที่จะให้อภัยคนอื่น คุณอาจรู้สึกว่าพวกเขาควรจะขอโทษคุณก่อน หรือคุณอาจจะรู้สึกกลัวที่จะให้อภัยคนที่คุณกังวลว่าพวกเขาจะทำร้ายคุณอีก และคุณยังมีอะไรที่ยังต้องเกี่ยวข้องกับพวกเขาอีก ถ้าเป็นเช่นนั้นคุณต้องไปดูที่เรื่อง การให้อภัยที่ทำได้ยากและการคืนดีซึ่งจะครอบคุลมขั้นตอนการคืนดีไว้อย่างชัดเจนด้วย ถ้าคุณมีความต้องการที่จะไปต่อกับเรื่องการให้อภัยที่ทำได้ยาก ถ้าเช่นนั้นคุณก็เดินหน้าต่อไปและให้อภัยพวกเขาโดยการทำ 4 ขั้นตอนสู่การให้อภัยไปพร้อมกัน ไม่อย่างนั้นก็เลือกจัดการปัญหาที่ง่ายกว่าในตอนนี้

ถ้าคุณกำลังฝึกให้อภัยตัวเองอยู่ โปรดดูที่ วิธีการที่จะให้อภัยตัวเอง

การใช้งานขั้นตอนที่ 2

ขั้นตอนที่ นั้นเกี่ยวกับการรับรู้ความรู้สึกเจ็บปวดของคุณจากเหตุการณ์ที่ผ่านมาซึ่งยังคงอยู่ในความนึกคิด ความรู้สึกและการกระทำของคุณ เช่นเดียวกับในขั้นตอนแรก มันสำคัญมากในการที่คุณจะเขียนความรู้สึกที่แท้จริงของคุณ ยิ่งคุณยอมรับความรู้สึกที่แท้จริงของคุณได้มากเท่าไหร่ มันก็จะยิ่งง่ายมากขึ้นที่คุณจะเปลี่ยนไปได้จริง ๆ

ถ้าคุณยังไม่แน่ใจว่าจริง ๆแล้วคุณรู้สึกอย่างไร ก็เพียงเดาคร่าวๆไปก่อนแล้วค่อยมาเปลี่ยนเมื่อคุณทำครบทุกขั้นตอนไปแล้วสักครั้งสองครั้ง

คุณยังสามารถเพิ่มความรู้สึกทางกายภาพในการบรรยายความรู้สึกของคุณ อย่างเช่น ฉันได้ปลดปล่อยความรู้สึกที่เหมือนโดนทิ่มแทง ความหนาวเหน็บ มันจะเป็นประโยชน์มากหากคุณไม่รู้ถึงความรู้สึกที่ชัดเจนเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้น แต่รับรู้ถึงความรู้สึกทางกายภาพ ถ้าอย่างนั้นคุณก็สามารถใช้ความรู้สึกทางกายภาพแทนได้ ถ้าคุณได้รู้ถึงอารมณ์ความรู้สึกในภายหลังคุณก็เริ่มนำมันมารวมเข้าด้วยกันได้

ถ้าความรู้สึกของคุณยังคลุมเครือ ก็บรรยายมันให้ดีที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้ในครั้งนี้ เช่น “ฉันจะปลดปล่อยความรู้สึกสิ้นหวัง”, “ฉันจะปลดปล่อยความรู้สึกที่ยังไม่ชัดเจนที่ยึดติดอยู่นี้ มันทำให้ฉันเหน็บหนาวใจ ไม่มีความสุข” แม้แต่ความรู้สึกที่คลุมเครือก็สามารถนำไปสู่การฝ่าฟันอุปสรรคที่เยี่ยมยอดได้ ดังนั้นอย่าให้ความรู้สึกคลุมเครือฉุดรั้งคุณไว้ ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณรู้สึกอยู่ในตอนนี้เกี่ยวกับปัญหานั้น

ถ้าคุณรู้สึกว่าคุณยังติดขัดอยู่ในขั้นตอนนี้ เช่นนั้นคุณน่าจะลองทำกับปัญหาที่ง่ายกว่านี้ก่อนในตอนนี้ แล้วค่อยกลับมาทำเรื่องนี้ใหม่ทีหลัง ไม่อย่างนั้นคุณอาจจำเป็นต้องได้รับการสนับสนุนจากเพื่อนที่ไว้ใจได้ หรือผู้ให้คำปรึกษาเพื่อที่จะได้ผ่านพ้นปัญหานี้ไปได้ อีกทางเลือกหนึ่ง ถ้าคุณต้องการที่จะไปต่อแม้ว่าคุณจะรู้สึกติดขัดอยู่ คือข้ามขั้นตอนนี้ไปและใส่ใจมากขึ้นในขั้นตอนอื่น และดูว่ามันจะช่วยกระตุ้นความรู้สึกของคุณได้หรือไม่

การใช้งานขั้นตอนที่ 3

ในขั้นตอนที่ 3 ให้คุณเพ่งความสนใจไปที่ประโยชน์ที่คุณจะได้รับจากการปลดปล่อยความรู้สึกไม่เป็นสุขเกี่ยวกับเหตุการณนั้น ๆ จินตนาการว่าคุณจะรู้สึกอย่างไรเมื่อคุณเป็นอิสระจากความรู้สึกเจ็บปวดในอดีตเหล่านั้น คิดดูว่ามันจะดีและสบายใจแค่ไหนกับความรู้สึกที่เปลี่ยนไปและนั่นมันก็จะเปลี่ยนชีวิตคุณด้วย คิดดูว่าคุณจะส่งต่อความรู้สึกที่ดีนี้ไปสู่คนรอบข้างคุณอย่างไร

ในขั้นตอนนี้คุณอาจจะเริ่มตระหนักได้ว่าการให้อภัยมีคุณประโยชน์อย่างไร นั่นเพราะว่าคุณได้ปลดปล่อยความรู้สึกเจ็บปวดและเลือกที่จะมีทัศนคติที่เป็นสุขมากขึ้นแทน ถ้าสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นกับคุณแสดงว่าคุณได้เริ่มเข้าใจอย่างแท้จริงว่าทำไมการให้อภัยจึงเป็นการทำสิ่งที่ยอดเยี่ยม ถ้าคุณได้ตระหนักถึงสิ่งเหล่านี้ นั่นหมายถึงสัญญาณที่ดีมากมันจะช่วยกระตุ้นคุณให้ให้อภัย

โดยทั่วไปแล้วประโยชน์ที่จะได้รับจากการให้อภัยนั้นจะตรงกันข้ามกับความรู้สึกเจ็บปวด มันจะดีกว่าในการแสดงออกถึงประโยชน์ที่ได้ในแง่บวก เช่น มีความสุข ดีกว่า ไม่ได้เศร้ามาก สงบสุข ไม่โกรธ ถ้ายังไม่แน่ใจในประโยชน์ที่คุณได้รับจากการให้อภัยแบบเฉพาะเจาะจง คุณยังสามารถใช้เรื่องดี ทั่วไปที่คุณพอใจในชีวิตของคุณในขณะนี้แทน ถึงแม้ว่าคุณจะไม่มั่นใจว่ามันเกี่ยวข้องกัน ตัวอย่างเช่น สันติสุข ความสุข ความสำเร็จ หรือความอุดมสมบูรณ์

ถ้าคุณใช้ความรู้สึกทางกายภาพในการบรรยายสิ่งที่คุณอยากจะปลดปล่อย ดังนั้นคุณก็สามารถใช้แค่ความรู้สึกที่ตรงกันข้ามกันทางกายภาพบรรยายประโยชน์ที่จะได้รับในขั้นตอนนี้ เช่น ความรู้สึก “หนาวเหน็บและเย็นชา” กลายเป็นความรู้สึก “อบอุ่นและมีชีวิตชีวา”, “อึดอัด, หายใจไม่ออก” กลายเป็น “อิสระและหายใจได้อย่างง่ายดาย” ฯลฯ

ประโยชน์ที่ได้รับยังสามารถรวมถึงสิ่งซึ่งเห็นได้ในทางปฏิบัติไม่ว่าจะในรูปแบบไหนที่ดึงดูดคุณ เช่น “มั่นใจมากขึ้น”, “ได้งานที่ดีขึ้น” หรือ “สร้างความสัมพันธ์ใหม่อย่างมีความสุข” ยิ่งคุณชอบผลดีที่จะได้รับจากสิ่งเหล่านี้ มันก็จะยิ่งช่วยกระตุ้นคุณให้ให้อภัย

การใช้งานขั้นตอนที่ 4

ในขั้นตอนที่ 4 คุณได้ระบุความตั้งใจของคุณในการที่จะให้อภัยอย่างเป็นทางการ

คุณอาจไม่แน่ใจว่าคุณต้องการที่จะให้อภัยจริง ๆ คุณอาจมีความข้องใจในหลาย ๆ เรื่อง แต่ลองทำดูก่อนแล้วดูว่ามันจะเป็นอย่างไร การให้อภัยนั้นเป็นหนึ่งในหลาย ๆ สิ่งที่แม้จะเป็นความตั้งใจเพียงเล็กน้อยที่จะลองทำ มันก็ได้เปิดไปสู่การสำรวจความเป็นไปได้ - ถึงแม้ว่ามันจะยังไม่แน่นอน -  แต่สามารถนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ได้

ในช่วงแรกนั้นยอมรับผลกระทบของการให้อภัยในแบบทั่วไปก่อนจะดีที่สุด เช่น “และฉันจะยอมรับเอาความสงบสุขและเสรีภาพซึ่งการให้อภัยนำมา” หรือ “ฉันยอมรับการบำบัดและความเป็นอยู่ที่ดีซึ่งการให้อภัยนำมา”

หลังจากนั้นคุณสามารถรวมเอาประโยชน์ที่คุณจะได้รับซึ่งได้มาจากขั้นตอนที่สามแล้วรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของขั้นตอนที่ 4 ตัวอย่างเช่น พูดว่าคุณจะให้อภัยในเรื่องที่เกี่ยวข้องการทำงาน และคุณตระหนักได้ว่าการสะสางปัญหาจะช่วยให้คุณได้งานที่ดีกว่าเดิม คุณสามารถใช้วลีเช่น “ฉันยอมรับเอาความสงบสุขซึ่งได้รับมาจากการให้อภัยและประโยชน์ของความสัมพันธ์ในการทำงานที่มีความสุขมากขึ้นและงานที่ดีขึ้น” หรือ “ฉันยอมรับประโยชน์ของการมีความสุขมากขึ้นในงานปัจจุบันและจะได้มีความสามารถมากขึ้นในการหางานที่ดีขึ้น”

อย่างไรก็ตาม ถ้าประเภทของประโยชน์นั้นให้ความรู้สึกเป็นวัตถุนิยมมากเกินไปสำหรับคุณ หรือขัดต่อความรู้สึกในแง่คุณค่าของคุณ อย่างนั้นแล้วก็ทิ้งเรื่องประโยชน์ในทางปฏิบัตินี้ไป

บางครั้งมันก็สามารถเกิดประโยชน์ในการเอื่อยเฉื่อยอยู่กับบางขั้นตอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณมีความรู้สึกถึงอิสระหรือความมีชีวิตชีวาในตอนที่คุณทำขั้นตอนนั้น ๆ อยู่กับขั้นตอนที่ 4 แล้วทำมันซ้ำมากกว่าขั้นตอนอื่น ๆนานเท่าไรก็ได้

มันได้ผลดีแม้ในการที่จะเปลี่ยนให้ขั้นตอนที่ 4 เป็นการยืนยันด้วยคำพูดซึ่งคุณพูดออกมาดัง ๆ หรือ พูดในใจหลาย ๆครั้ง จินตนาการว่าคุณจะมีความคิด, ความรู้สึก และการกระทำอย่างไรสักครั้งเมื่อคุณได้เสร็จสิ้นกระบวนการทุกขั้นตอนของการให้อภัยนี้ ซึ่งจะยิ่งทำให้มันมีพลังมากยิ่งขึ้น

ลมหวนของการให้อภัย

ขณะที่คุณได้ทำตามขั้นตอนทั้ง 4 ขั้นตอนแล้วคุณจะพบว่าความรู้สึกนั้นสร้างได้ เมื่อคุณย้อนกลับไปในขั้นตอนแรกหลังจากที่ได้ทำขั้นตอนอื่น ๆไปแล้ว คุณจะได้พบว่าความรู้สึก “อยากให้อภัย” นั้นรุนแรงขึ้น คุณจะชัดเจนมากขึ้นเกี่ยวกับความรู้สึกในปัจจุบันของคุณในขั้นตอนที่ 2 หรือคุณจะชัดเจนมากขึ้นเกี่ยวกับผลประโยชน์ที่จะได้รับในขั้นตอนที่ 3 ทุก ๆ ครั้งที่คุณได้ทำตามขั้นตอนครบทั้ง 4 ขั้น มันจะเหมือนคุณได้สร้างกระแสน้ำวนของการให้อภัย

คุณสามารถแม้แต่จะคิดว่ามันก็เหมือนหนึ่งในเครื่องดูดฝุ่นรุ่นใหม่ซึ่งใช้ลมหมุนในการทำความสะอาดพรม เพียงแค่ในกรณีนี้ โดยการทำซ้ำตามขั้นตอนทั้ง 4 สู่การให้อภัย คุณเป็นคนสร้างพายุไซโคลนเพื่อทำความสะอาดความเจ็บปวดเดิม ๆ และความไม่เป็นสุข ยิ่งคุณทำตามขั้นตอนบ่อยเท่าไหร่ ผลกระทบที่ได้รับก็จะยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น

รวมทั้งเมื่อคุณได้ใช้ขั้นตอนที่ 4 หลาย ๆ ครั้ง ผลกระทบก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นแม้ในขณะที่คุณกำลังทำเรื่องอื่นจนสำเร็จ ขณะที่คุณได้ประสบการณ์จากประโยชน์ของการให้อภัยในเรื่องหนึ่ง คุณจะอยากให้อภัยเรื่องอื่น ๆ ด้วย ระดับของความ “อยากให้อภัย” จะรุนแรงมากขึ้นแม้แต่สิ่งที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการให้อภัยในครั้งก่อน ๆ ของคุณ เมื่อเป็นแบบนี้แล้ว การให้อภัยจะกลายเป็นเรื่องง่ายและเป็นธรรมชาติสำหรับคุณ

ความรู้สึกผิดและความอับอาย

ความรู้สึกผิดทำให้เรารู้สึกว่าเราทำไม่ดี ความอับอายทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นคนไม่ดี

ในการที่จะให้อภัยตัวเอง มันจะช่วยคุณได้หากคุณความเข้าใจถึงความแตกต่างระหว่างความรู้สึกผิดและความอับอาย ในเรื่องของความรู้สึกผิดและความอับอายมักถูกพูดถึงพร้อมกันราวกับว่าเป็นสิ่งเดียวกัน หรือว่าคล้ายกันมาก อย่างไรก็ตามมันก็มีส่วนที่แตกต่างกันอย่างมาก

ความรู้สึกผิดเกิดขึ้นเมื่อเราได้ทำอะไรที่ขัดกับความรู้สึกถูกต้องของเรา ส่วนความอับอายเกิดขึ้นเมื่อเรารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับเรา ความรู้สึกผิดคือความรู้สึกเกี่ยวกับสิ่งที่เราทำ หรือสิ่งที่เราได้ทำไปแล้ว ความอับอายคือ ความรู้สึกที่ว่าเราเป็นคนอย่างไร เมื่อเรารู้สึกผิดเราจะคิดว่า “ฉันทำอะไรไม่ดีลงไป” เมื่อเรารู้สึกอับอาย เราจะคิดว่า “ฉันเป็นคนไม่ดี”

มันเป็นสิ่งสำคัญมากในการเข้าใจถึงความแตกต่างในการที่จะให้อภัยตนเอง เราจำเป็นต้องจัดการกับความรู้สึกผิดและความรู้สึกอับอายของเรา เหตุการณ์บางอย่างอาจทำให้เกิดความรู้สึกทั้งสองอย่างกับเรา แต่วิธีที่จะจัดการกับความรู้สึกผิดนั้นแตกต่างจากความรู้สึกอับอาย

เราปลดปล่อยความรู้สึกผิดได้ง่าย ๆ โดยการปลดปล่อยความต้องการที่จะทำโทษตัวเองออกไป, โดยการปลดปล่อยความรู้สึกเหยียดหยามและความต้องการที่จะทำร้ายตัวเองในทุกรูปแบบ เราช่วยตัวเราเองได้โดยการทำสิ่งต่อไปนี้ การชดเชยให้กับสิ่งที่เราได้ทำลงไป, ขอโทษ, ทำ 4 ขั้นตอนสู่การให้อภัย, และอื่น ๆ อีก นี่อาจเป็นการช่วยเรารักษาบางส่วนของความรู้สึกอับอายรวมทั้งความรู้สึกผิดของเราด้วย แต่บ่อยครั้งการจัดการกับความอับอายมักจำเป็นต้องใช้วิธีอื่นควบคู่กันไปด้วย

เพื่อที่จะปลดปล่อยความอับอาย เราจำเป็นต้องมาคืนดีกับตนเอง (ดูที่เรื่องการคืนดี) ความอับอายรักษาได้โดยการมีความสัมพันธ์ที่ดีกับตัวของเราเองอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับบางส่วนที่เรามองว่าเป็นข้อด้อยหรือจุดบกพร่องของเรา เราจำเป็นต้องสร้างสรรค์ความสุขในสัมพันธ์อันดีกับตัวของเราเองเพื่อที่จะขับไล่ความอับอายที่ให้โทษออกไป นั่นหมายถึงการที่เราจะเต็มใจในการตระหนักและปลดปล่อย “เสียง” ข้างในจิตใจของเรา ซึ่งคอยว่าร้ายเราหรือคอยฉุดให้เราตกต่ำไม่ว่าทางใดก็ตาม นอกจากนี้ยังหมายถึงการเปลี่ยนแปลงการคบคนที่อยู่รอบตัวเรา เราควรจะเว้นระยะให้ห่างจากคนที่ไม่ดีกับเราถ้าทำได้ นั่นหมายถึงการใช้เวลาให้มากขึ้นกับคนที่ดีกับเราและดีสำหรับเรา และยังหมายถึงการเรียนรู้ที่จะเลิกระแวงผู้คนที่ชอบเราอย่างจริงใจ การปลดปล่อยความอับอายนั้นมีหลายอย่างที่ต้องทำเพื่อให้เราเป็นเพื่อนที่ดี ใจดีและห่วงใยตัวเราเอง

พวกเราหลายคนนั้นซึมซับเอาทัศนคติที่ไม่ดี, การตำหนิติเตียนที่เกินจริงหรือรุนแรงมาจากพ่อแม่, ครูอาจารย์ หรือแม้กระทั่งญาติ ๆ มาโดยไม่รู้ตัวมาตลอดช่วงเวลาที่เราเติบโตมา ถ้าเป็นอย่างนั้นเราจะมีเสียงตำหนิติเตียนอยู่ในหัวของเรา มันสามารถที่จมอยู่ลึกภายในจิตใจของเราโดยที่เราแทบจะไม่รู้ตัวเลย แต่ความรู้สึกและอารมณ์ที่สร้างขึ้นเหล่านั้นมันก็ยังเกิดขึ้น เราไม่จำเป็นต้องไปต่อสู้กับการตำหนิที่เกินจริง, การทำให้อับอาย, เสียงวิจารณ์พวกนั้น เราไม่จำเป็นต้องหลบซ่อนจากมันหรือมีปัญหากับคำพูดพวกนั้น เราไม่จำเป็นต้องให้มันมีอำนาจโดยการตอบสนองพวกมัน เมื่อใดก็ตามที่เสียงวิจารณ์ภายในใจพูดบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เป็นประโยชน์หรือหรือสร้างสรรค์แต่อย่างใด เราก็แค่บอกกับตัวเองว่า “นี่มันเป็นเพียงความคิด มันก็แค่เท่านี้” เมื่อถึงเวลาหนึ่งมันก็จะหายไปเองถ้าเราไม่ไปตอบสนองโดยการต่อต้านมัน หรือโดยการยอมแพ้และเชื่อในสิ่งที่มันพูดกับเรา

ความรู้สึกอับอายนั้นสามารถผลักดันให้เราทำสิ่งซึ่งเราจะรู้สึกไม่ดีทีหลังได้ ความรู้สึกอับอายนั้นสามารถเป็นเหมือนเชื้อเพลิงให้กับการเสพติด, นิสัยที่ไม่ดี, อาการลงแดงหรือมีพฤติกรรมก้าวร้าวเกินไป ความรู้สึกอับอายนั้นถ้าถูกปล่อยทิ้งไว้โดยไม่มีใครมาทักท้วงมันจะกลายเป็นอาการถาวรไปเอง เมื่อเรารู้สึกไม่ดีกับตัวเองเราจะรูสึกอ่อนแอและถูกชักชวนให้ทำสิ่งต่าง ๆ ได้ง่ายซึ่งทำให้เรารู้สึกแย่กับตัวเองต่อไปอีก ด้วยเหตุนี้ความรู้สึกอับอายจึงสามารถหล่อเลี้ยงความรู้สึกผิดและละลายได้มากขึ้น

ความรู้สึกอับอายนั้นมีแนวโน้มที่จะทำให้เราโทษคนอื่นได้อย่างรวดเร็วและจะไม่ยอมให้อภัยในความผิดพลาดของพวกเขา ด้วยเหตุนี้ความรู้สึกอับอายจึงสามารถแพร่กระจายไปสู้ผู้คน เพราะเมื่อคนที่อับอายแต่ละคนพยายามที่จะหันเหความสนใจจากความอับอายของตัวเองโดยการทำให้คนอื่นรู้สึกอับอายแทน เมื่อผู้นำของกลุ่มคน (ครอบครัว, องค์กร, ศาสนา หรืออะไรก็ตาม) มีความรู้สึกอับอายอย่างรุนแรง จึงสามารถแพร่กระจายความรู้สึกอับอายไปยังทุกคนในกลุ่มนั้นได้โดยง่ายและยังเป็นการสร้างรากฐานของบรรยากาศที่เป็นพิษในการตำหนิและการประณาม

เราจะไม่อนุญาตให้ตัวเองมีความรู้สึกว่าเราไม่สมควรได้รับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไร้สาระหรือไม่เป็นเหตุเป็นผลใดในความรู้สึกไม่สมควรเหล่านั้น อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกไม่สมปรารถนาก็ยังไม่ไปไหน พวกมันแค่มุดจมหายไปและกลับกลับออกมาเหมือนการเสพติดและการย้ำคิดย้ำทำ อาการเสพติดและพฤติกรรมย้ำคิดย้ำทำของเราทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่สมควร อาการเหล่านี้มันเป็นวังวนของความอับอาย ความรู้สึกถึงแรงผลักดันที่จะทำบางสิ่งบางอย่างซึ่งเรารู้สึกว่าเราไม่ควรทำ, รู้สึกละอายแก่ใจเกี่ยวกับเรื่องเหล่านั้น, ความพยายามของเราที่จะซ่อนตัวจากความรู้สึกอับอายของเรา (และเสียงตำหนิที่คอยประณามเรา) ก็อุบัติขึ้นมาราวเป็นแรงผลักให้ทำบางสิ่งบางอย่างซึ่งเรารู้สึกว่าเราไม่ควรทำ เป็นต้น

ความภาคภูมิใจและความอับอาย

ความรู้สึกผิดจะเป็นประโยชน์เฉพาะเมื่อมันทำให้เราเปลี่ยนพฤติกรรมของเรา และเพื่อเป็นการชดใช้

ความรู้สึกละอายใจไม่ได้เป็นแค่เรื่องส่วนตัว พวกเรายังสามารถรับเอาความรู้สึกของความอับอายจากประเทศของเรา, ครอบครัวของเรา หรือแม้แต่การอยู่ใกล้เคียงเหตุการณ์ที่น่าอับอายนั้น

ก่อนที่จะมองเรื่องความอับอายระดับชาติ มามองเรื่องความภาคภูมิใจของชาติกันก่อน ตัวอย่าง ฉันเกิดและอาศัยอยู่ในประเทศที่สวยงามตามธรรมชาติ (สกอตแลนด์) วันหนึ่งมีนักท่องเที่ยวชาวอเมริกันพูดกับฉันว่า “คุณอาศัยอยู่ในประเทศที่น่ารัก มันช่างสวยงาม!” ฉันรู้สึกถึงความภาคภูมิใจบางอย่างในตัวฉันถูกปลุกเร้าภายอยู่ประมาณไม่กี่วินาที แต่หลังจากนั้นฉันมาคิดได้ว่า “ เดี๋ยวก่อน! ฉันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับความสวยงามของประเทศนี้เลย ฉันไม่ได้สร้างภูเขาที่เขาชื่นชม หรือแม่น้ำและภูมิทัศน์ที่เขาเพลิดเพลินด้วยสักหน่อย ฉันไม่คิดว่าจะสามารถสร้างแม้แต่เนินเล็กๆ แม้ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับมัน อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ว่ามันมีการเปิดสอนหลักสูตรฝึกอบรมใด ๆ ในวิธีการสร้างภูเขา, หุบเขาและแม่น้ำสักหน่อย ทำไมฉันต้องรู้สึกภูมิใจด้วย”

ในทางกลับกัน ความรู้สึกของความอับอายแห่งชาติสามารถถูกกระตุ้นให้เกิดได้ เมื่อฟุตบอลทีมชาติของเราทำได้ไม่ดีในฟุตบอลโลก -  ซึ่งน่าเสียดายก็คือมันเกิดขึ้นทุกครั้งที่พวกเขาเข้ารอบ หลังจากดูไปไม่กี่เกม ฉันมักจะหมดความรู้สึกติดใจในขณะที่ดูพวกเขาเล่นได้ไม่ดีนักแล้วฉันก็ยอมแพ้

ฉันอ่านเจอที่ไหนสักแห่งว่าทีมฟุตบอลสโมสรของอังกฤษที่ประสบความสำเร็จอย่างแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดนั้นมีผู้สนับสนุนจากต่างประเทศมากกว่าที่พวกเขาได้รับในสหราชอาณาจักร ในบรรดา “แฟน” เหล่านั้น หลายคนไม่เคยไปอังกฤษ และมีแนวโน้มว่าจะไม่ไปอังกฤษด้วย พวกเขาไม่ได้มีความเกี่ยวข้องโดยธรรมชาติกับทีมฟุตบอลแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด แต่พวกเขาก็ยังเฉลิมฉลองเมื่อ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดเล่นได้ดี และไม่มีความสุขเมื่อนักเตะเล่นได้ไม่ดี

นี่เป็นการยกตัวอย่างเล่น เว้นแต่ว่าคุณเป็นแฟนฟุตบอลที่เหนียวแน่นมาก แต่มันก็ชี้ชัดในจุดลึกลงไปของปัญหา ความภาคภูมิใจและความอับอายของเราสามารถถูกกระตุ้นให้เกิดได้โดยสถานการณ์ที่เราไม่อาจควบคุมได้เลย หรือเราจงใจที่จะเลือกสิ่งนั้นเอง ซึ่งอีกนัยหนึ่งคือ เราไม่ต้องมีความเกี่ยวข้องอะไรกับมันเลย ในการที่จะให้มันมาเป็นที่มาของความภาคภูมิใจ นี่คงเป็นเหตุผลว่าทำไมผู้ชายจากหลากหลายประเทศจึงได้มีการเลือกอย่างชาญฉลาดที่จะสนับสนุนทีมทีมฟุตบอลแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด (ที่ประสบความสำเร็จเป็นที่น่าจดจำ) มากกว่าทีมฟุตบอลสกอตแลนด์ (ซึ่งไม่ค่อยมีชื่อเสียงในเรื่องความสำเร็จ) ความภาคภูมิใจและความอับอายนั้นอาจจะแปลกและไม่มีมีเหตุผลแต่มันก็ยังเป็นแรงขับเคลื่อนหลักซึ่งกำหนดพฤติกรรมของคุณอย่างลึกซึ้ง มันกำหนดแม้กระทั่งในระดับส่วนบุคคลจนรวมกันจนถึงการดำเนินการระดับชาติผ่านเวทีโลก

ความรู้สึกผิดและความอับอายนั้นไม่ได้มีความหมายในด้านไม่ดีเสมอไป เมื่อมันทำงานอย่างถูกต้องมันจะกำหนดขอบเขตที่เป็นเหตุเป็นผลให้กับพฤติกรรมของเราแล้วช่วยให้เราอยู่ในบรรทัดฐานทางสังคมได้อย่างพอดีในช่วงเวลาของเรา ความรู้สึกผิดจะเป็นประโยชน์เฉพาะเมื่อมันทำให้เราได้ชดใช้สำหรับอะไรบางอย่างที่เราได้ทำลงไปและกระตุ้นให้เราเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม ความรู้สึกผิดจะไม่เป็นประโยชน์ถ้ามันทำให้ปมในระยะยาวของการหลงตัวเอง, การโทษตัวเอง ซึ่งไม่ได้ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทางบวก ความอับอายจะเป็นประโยชน์เฉพาะเมื่อมันทำให้เราตั้งคำถามกับทัศนคติและความเชื่อของเราและมองหาวิธีที่จะทำให้เราเป็นคนที่ดีขึ้น เช่น โดยการพัฒนาบุคลิกภาพในด้านที่เราขาด ความอับอายอาจผลักดันเราให้ไวต่อความรู้สึกของผู้อื่นมากขึ้นถ้านั่นคือสิ่งที่เราขาด หรือเพิ่มความกล้าหาญทางความคิดให้บรรลุผลถ้านั่นคือสิ่งที่เราขาด

มันเป็นเรื่องของการเรียนรู้วิธีการจัดการความรู้สึกพื้นฐานของความรู้สึกผิดและความอับอายเหล่านี้ด้วยวิธีที่สร้างสรรค์ มันไม่ใช่เรื่องที่เราจะยอมอะลุ้มอล่วยแบบสุ่มสี่สุ่มห้า หรือหลีกเลี่ยงมัน (โดยการทำตัวให้ยุ่ง) หรือพยายามที่ต่อสู้กับมัน เราไม่ต้องการที่จะถูกพันธนาการด้วยความรู้สึกจากอดีตซึ่งไม่ได้นำไปสู่ทัศนคติเชิงสร้างสรรค์ หรือในการกระทำที่มีประโยชน์ เราสามารถจัดการกับความรู้สึกผิดและความอับอาย โดยฝึกการให้อภัยตนเอง เพื่อให้เรากำหนดวิธีที่เราจะตอบสนองต่อความรู้สึกพื้นฐานเหล่านี้ดีกว่าแล้วแต่ความเมตตาของพวกเขา

ความสำนึกผิด

ความสำนึกผิดที่ดีที่สุดคือการใช้ชีวิตให้ดี

มันขัดกับความดีงามตามธรรมชาติของชีวิตในการจะยึดติดอยู่กับอดีต วิธีที่ดีที่สุดเพื่อให้การชดใช้ในสิ่งที่เราได้ทำไปแล้วคือการใช้ชีวิตให้ดี  ในการถอดความคำพูดเก่า ๆเกี่ยวกับการแก้แค้นว่า “ความสำนึกผิดที่ดีที่สุดคือการใช้ชีวิตให้ดี” ถ้ามีวิธีที่จะให้การชดเชยสำหรับสิ่งที่เราได้ทำไปแล้ว นั่นย่อมเป็นส่วนหนึ่งของการใช้ชีวิตให้ดี

คำขอโทษที่มีความจริงใจมักจะทำให้ได้ผลลัพธ์ที่น่ามหัศจรรย์และช่วยฟื้นฟูความเสียหายใด ๆ ที่เราได้ทำ ทุกคนทำผิดกันได้และทุกคนก็เคยพูดหรือทำสิ่งที่พวกเขาต้องเสียใจในภายหลัง มันต้องใช้ความกล้าหาญเป็นอย่างมากในการเผชิญหน้ากับคนที่เราทำให้เค้าเจ็บและยอมรับว่าเราทำผิด แล้วสารภาพว่าเรารู้สึกเสียใจแค่ไหน การทำแบบนั้นยังช่วยให้เราแน่ใจว่าเราจะไม่ทำผิดแบบนั้นซ้ำอีก พันธนาการของการใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นที่เราสร้างขึ้นร่วมกับคนที่เราขอโทษ จะทำให้มีโอกาสน้อยมากที่เราจะทำร้ายเขาอีกครั้ง

เราสามารถแสดงความสำนึกผิดโดยการชดใช้ แก้ไขคำพูดร้าย ที่เราเคยพูดเกี่ยวกับคนคนนั้นโดยการพูดถึงแต่ด้านดีเขานับแต่นี้ไป หรือการเอาเงินที่ขโมยมาไปคืน ทำตัวให้เป็นคนมีความซื่อสัตย์มากขึ้นและตรงไปตรงมากับทุกคน เพื่อให้มันสมดุลกับความเสียหายที่เราได้ทำ เป็นต้น

ถ้าเราไม่สามารถชดเชยคนที่ถูกเราทำร้ายได้ เราควรจะมองหาอะไรที่เป็นประโยชน์ทำเพื่อคนในกลุ่มของพวกเขา ตัวอย่างเช่น ถ้าเราทำร้ายใครเพราะเชื้อชาติของพวกเขา เราก็สามารถแก้ไขได้โดยการบริจาคโดยไม่เปิดเผยตัวตนให้แก่หน่วยงานการกุศลที่เหมาะสม ด้วยความคิดและจินตนาการเล็ก ๆ น้อย ๆ เราจะพบวิธีที่จะชดเชยแม้ว่าคนที่เราทำร้ายไม่อยู่ให้เราชดใช้ให้โดยตรง

ถ้าเราได้ทำบางอย่างที่เลวร้ายมาก เช่น เจตนาฆ่าหรือทำให้ผู้อื่นบาดเจ็บสาหัส ซึ่งเห็นได้ชัดมากว่าเป็นเรื่องยากที่จะชดใช้ อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครที่ไม่เคยหมดหวัง การให้อภัยนั้นนำความสงบสุขและการเยียวยามาให้ได้ทุกคนในที่สุด ในกรณีที่รุนแรง เริ่มต้นด้วยการชดเชยความผิดเล็ก ๆที่เราได้ทำไปจะดีกว่าหลังจากนั้นเราจึงจะรู้ดีว่าจะต้อทำอย่างไรในเรื่องที่ที่ใหญ่กว่านี้

อย่าได้คิดตัดสินใจว่าคุณต้องถูกลงโทษ และเหตุนั้นจึงเริ่มที่จะลงโทษตัวเอง การลงโทษตัวเองไม่ได้ช่วยอะไรคนที่คุณได้ทำร้ายไปเลย มันแค่เพิ่มความโง่เขลาอีกอย่างเข้าไปแค่นั้น คุณไม่สามารถแก้ไขข้อผิดพลาดโดยการลงโทษตัวเอง คุณสามารถแก้ไขข้อผิดพลาดได้โดยการทำความดีเท่านั้น คุณไม่สามารถช่วยผู้อื่นได้โดยการทำร้ายตัวเอง คุณสามารถช่วยผู้อื่นได้ทำกับพวกเขา

การใช้ชีวิตให้ดีไม่ได้รวมถึงการให้คนอื่นถือเอาความผิดพลาดของเรามาต่อต้านเรา ถ้าเราได้ทำทุกอย่างเท่าที่เราสามารถทำได้อย่างเหมาะสมเพื่อเป็นการชดเชยเลยให้แล้ว แต่คนยังโทษเราอย่างไม่สมเหตุสมผล นั่นก็เป็นเรื่องของพวกเขาไม่เกี่ยวกับเรา พวกเขาทำท่าอย่างกับเป็นเรื่องของพวกเขาเอง และเราต้องตั้งคำถามถึงแรงจูงใจของพวกเขาแม้ว่าพวกเขาจะเล่นเป็นเหยื่อก็ตาม เหยื่อที่ก้าวร้าว ชอบที่จะเล่นกับความรู้สึกผิดและความอับอายของคนอื่น เป็นเหมือนความพยายามที่จะแสดงให้เห็นถึงพฤติกรรมก้าวร้าวของตนเองและเป็นเหมือนควันพรางตัวเพื่อซ่อนแรงจูงใจที่มีพิรุธ

ความรู้สึกผิดหรือความอับอายสามารถถูกผู้อื่นใช้ในการชักจูงเราหรือควบคุมความประพฤติของเรา การชักจูงเหล่านั้นมักจะมาจากผู้ที่อ้างตัวเองว่ามีคุณธรรมสูง แต่การเรียกร้องดังกล่าวกลับเป็นการให้โทษซึ่งมีอิทธิพลมากที่สุด ผู้นำทางจริยธรรมที่แท้จริงจะนำเราไปทำอะไรที่เป็นกระทำในเชิงบวกเพื่อชดเชยความผิดพลาด และไม่ใช้ความผิดพลาดดังกล่าวเป็นข้ออ้างที่จะบังคับให้เป็นไปตามแผนของพวกเขาเอง

แม้แต่คนที่มีความมั่นใจและมีความสามารถมาก ก็ยังทรุดลงได้เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีให้อับอาย มันอาจจะมาจากสมาชิกในครอบครัว เช่น ฉันจำได้ว่าเธอฉี่รดที่นอนตอนเด็ก หรือจากคู่ชีวิตของเรา นึกถึงตอนที่คุณลืมวันครบรอบของเราสิ หรือจากการกระทำที่ผ่านมาของประเทศของเรา นึกถึงสิ่งที่พวกคุณทำอะไรไว้ในสงครามสิ คำตอบของทั้งหมดนี้ก็เป็นแค่เพียงทัศนคติ ฉันได้ก้าวออกมาจากตรงนั้นแล้ว ส่วนคนอื่นจะทำอะไรก็ขึ้นอยู่กับตัวเขาเอง เพื่อเป็นการป้องกันเพิ่มเติม พวกเราก็สิทธิที่จะสงสัยในคุณธรรมของบุคคลไม่ว่าคนนั้นจะดำรงตำแหน่งใดก็ตามถ้าเค้าใช้

นี่เป็นการยกตัวอย่างเล่น เว้นแต่ว่าคุณเป็นแฟนฟุตบอลที่เหนียวแน่นมาก แต่มันก็ชี้ชัดในจุดลึกลงไปของปัญหา ความภาคภูมิใจและความอับอายของเราสามารถถูกกระตุ้นให้เกิดได้โดยสถานการณ์ที่เราไม่อาจควบคุมได้เลย หรือเราจงใจที่จะเลือกสิ่งนั้นเอง ซึ่งอีกนัยหนึ่งคือ เราไม่ต้องมีความเกี่ยวข้องอะไรกับมันเลย ในการที่จะให้มันมาเป็นที่มาของความภาคภูมิใจ นี่คงเป็นเหตุผลว่าทำไมผู้ชายจากหลากหลายประเทศจึงได้มีการเลือกอย่างชาญฉลาดที่จะสนับสนุนทีมทีมฟุตบอลแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด (ที่ประสบความสำเร็จเป็นที่น่าจดจำ) มากกว่าทีมฟุตบอลสกอตแลนด์ (ซึ่งไม่ค่อยมีชื่อเสียงในเรื่องความสำเร็จ) ความภาคภูมิใจและความอับอายนั้นอาจจะแปลกและไม่มีมีเหตุผลแต่มันก็ยังเป็นแรงขับเคลื่อนหลักซึ่งกำหนดพฤติกรรมของคุณอย่างลึกซึ้ง มันกำหนดแม้กระทั่งในระดับส่วนบุคคลจนรวมกันจนถึงการดำเนินการระดับชาติผ่านเวทีโลก กลยุทธ์ต่ำเช่นนั้น

ถ้าเราด่าและประณามตัวเองในเรื่องที่เราได้ทำลงไป หรือที่ประเทศของเราได้ทำ ใครที่รับอะไรจากการนี้ ใครได้ประโยชน์จากเรื่องนี้ โลกจะเป็นสถานที่ที่ดีขึ้นเพราะเราประณามตัวเองได้อย่างไร มันสามารถเป็นมาตรการชั่วคราวเพื่อหยุดตัวเองไม่ให้ทำเรื่องไม่ดีต่อไป แต่มันก็ไม่ได้มีประโยชน์ไปมากกว่านั้น การด่าตัวเองนานเกินไปก็เป็นแค่อีกชนิดของการเอาตัวเองเป็นที่ตั้งมากเกินไปซึ่งจะนำไปสู่ปัญหาตั้งแต่แรก ส่วนใหญ่ของข้อผิดพลาดของเรามาจากการนึกถึงแต่ตนเองมากเกินไปและไม่ตระหนักถึงความต้องการและความจำเป็นของผู้อื่นให้มากเพียงพอ การลงโทษตนเองเป็นเพียงการเอาตัวเองเป็นที่ตั้งอีกอย่างเช่นกัน มันดีกว่ามากที่จะใช้เวลาและพลังงานในทางซึ่งจะช่วยตอบสนองความต้องการของผู้อื่น มากกว่าใช้มันอย่างไร้ประโยชน์ไปในการชิงชังตนเอง โทษตนเองหรือทำร้ายตนเอง

พระเจ้าจะให้อภัยเราไหม

การให้อภัยตนเองเป็นหนึ่งในความไม่เห็นแก่ตัวที่สุดอย่างหนึ่งที่คุณสามารถทำได้

ถ้าคุณเป็นคนที่นับถือศาสนา คุณอาจสงสัยว่าศรัทธาในพระเจ้าของคุณจะเข้ามามีส่วนในเรื่องนี้ได้อย่างไร คุณอาจคิดว่า “มันขึ้นอยู่กับพรเจ้าที่จะให้อภัยฉัน” สิ่งที่ต้องพิจารณาคือ ใครเป็นคนที่ประณามคุณ, คุณจำเป็นต้องให้อภัยตัวเองหรือไม่, คุณต้องจัดการกับวิธีที่คุณโทษตัวเองและเริ่มต้นจากตรงนั้น คุณคิดจริง ๆ หรือว่ามันเป็นความคิดที่ดีที่จะตัดสินใจว่าพระเจ้าจะตัดสินการกระทำของคุณอย่างไรและพยายามที่จะลงโทษตัวเองล่วงหน้า ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็น่าคิดไปได้ว่าคุณรู้ความนึกคิดของพระเจ้า วิธีที่ดีกว่าในการเรียนรู้ที่จะให้อภัยคือการฝึกฝนกับตัวเองหรือผู้อื่น และคุณอาจจะมีความคิดที่ชัดเจนมากขึ้นในมุมมองของพระเจ้าในการมองสิ่งต่าง ๆ ถ้าคุณรู้สึกว่าจำเป็นต้องสวดเพื่อขอขมาแล้ว คุณก็ทำอย่างนั้นได้เลย

กาลครั้งหนึ่ง มีชายคนหนึ่งเป็นข้ารับใช้ของขุนนางระดับสูงในประเทศที่กว้างใหญ่ วันหนึ่ง เขาช่วยเตรียมจัดงานเลี้ยงฉลองการกลับมาของเจ้านายของเขาที่เดินทางกลับมาจากดินแดนอันแสนไกล ในขณะที่ข้ารับใช้กำลังรีบอยู่ เขาได้ชนกับประตูและทำชามที่บอบบางและมีค่ามากตกแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยบนพื้นหิน ข้ารับใช้ผู้นั้นหวาดกลัวมาก เขาจึงหนีไปและซ่อนตัวเองจากความโกรธของเจ้านายของเขา ในความสิ้นคิดของเขา เขาคิดอย่างหนักว่าจะต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อบรรเทาการลงโทษที่เขารู้สึกว่าเขาจะต้องได้รับอย่างแน่นอน เขาคิดว่ามันคงต้องเป็นอะไรที่ทำให้ตัวเองเจ็บปวดมาก ๆ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะตัดนิ้วมือของเขาออกหนึ่งนิ้ว เขาทำเช่นนั้นและเสียงร้องที่แสนทุกข์ทรมานของเขาจึงทำให้ข้ารับใช้คนอื่น ๆ พบเขา พวกเขาจึงพันแผลให้เขาและพาเขาไปที่เจ้านายของเขาที่เพิ่งกลับมา

เมื่อขุนนางพบว่าเกิดอะไรขึ้น เขาพูดกับคนรับใช้ว่า เจ้าข้ารับใช้ผู้โง่เขลา เจ้าได้ทำผิดกับข้าถึงสามเรื่อง ในนั้นมีความผิดเดียวเท่านั้นที่เกิดจากอุบัติเหตุ เจ้าทำชามที่มีค่ามากที่สุดแตกก็จริง แต่นั่นเป็นส่วนที่เล็กที่สุดของเรื่องนี้ แล้วเจ้าได้ตัดสินเรื่องความยุติธรรมเสียเองทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า เจ้าได้ตัดสินใจที่จะทำร้ายตัวเองโดยไม่ได้คิดเลยว่าการกระทำนี้มันจะทำให้ความสามารถในการรับใช้ข้าลดลง สองข้อหลังนี่เป็นข้อผิดพลาดที่ร้ายแรงไปมาก ตอนนี้เจ้าต้องมีชีวิตอยู่โดยรู้ไว้ว่าเจ้าลงโทษตัวเองรุนแรงมากเกินกว่าที่ข้าจะทำโทษเจ้า และเนื่องจากแผลของเจ้า มันทำให้เจ้าสูญเสียความสามารถที่จะทำหน้าที่รับใช้ข้าและเจ้ายังได้ทำลายความสามารถในการเลื่อนฐานะการครองชีพของเจ้าเอง

คนที่กำลังจมน้ำนั้นไม่สามารถช่วยผู้อื่นจากการจมน้ำได้ ใครก็ตามที่ไม่ให้อภัยตนเองจะมีความคิด หรือความสามารถที่จะให้อภัยคนอื่นได้น้อย มันคือเหตุผลว่าทำไมหลายคนถึงเห็นว่าการให้อภัยเป็นเรื่องยาก พวกเขาปฏิเสธที่จะให้อภัยตนเองโดยที่มีความรู้สึกว่าไม่สมควรได้รับการให้อภัย ความรู้สึกต่ำต้อยทำให้พวกเขาไม่สามารถให้อภัยผู้อื่นด้วย เช่นเดียวกับที่พวกเขารู้สึกว่าตัวเองช่างมีน้อยจนไม่สามารถให้อะไรใครได้ ความรู้สึกต่ำต้อยทำให้ง่ายที่จะคับแค้นใจและพวกเขามักจะเก็บเอาความรู้สึกไม่ยุติธรรมหรือความแค้นเอาไว้ การให้อภัยคือทางออกของเรื่องนี้

การให้อภัยนั้นมีราคาที่งดงาม ราคาของการได้ให้อภัยตนเอง คือ มันจะเป็นการยากขึ้นที่จะห้ามตัวคุณเองในการที่จะให้อภัยผู้อื่น ราคาของการให้อภัยผู้อื่น มันจะเป็นการยากขึ้นที่จะห้ามตัวคุณเองให้อภัยตนเอง การให้อภัยนั้นเป็นการให้ของขวัญที่เราคิดว่าเราไม่มีอาจเป็นเจ้าของ ทำได้เพียงแค่เห็นมันเท่านั้น แต่ทันทีที่เราได้ให้อภัยนั่นก็ทำให้เรามีมันมากมายแล้ว

มันเป็นเรื่องง่ายที่จะเห็นว่าการเป็นคนที่หลงตัวเองนั้นมักจะคิดว่าตัวเองดีมากเกินไป แต่มันไม่ได้เป็นเรื่องง่ายที่จะเห็นว่าคนหลงตัวเองสามารถมีความคิดว่าตัวเองต่ำต้อยเกินไปด้วย พวกคนหลงตัวเองชอบแยกตัวเองออกมาโดยการเป็นคนที่ “พิเศษ” แม้ว่ามันจะหมายถึงแย่เป็นพิเศษ อย่าพึ่งทำหยิ่งไปคุณไม่ได้แย่ไปกว่าใครหรอก อะไรที่ขวางการมีส่วนร่วมในชีวิตปกติ, กันคุณออกจากการใช้ชีวิตที่เต็มไปด้วยพวกหลงตัวเองและพวกที่หมกมุ่นอยู่กับตนเองมากเกินไป คือการหลงตัวเองนั่นแหล่ะ การพุ่งความสนใจไปที่ “ความผิดพลาดของฉัน”, “ความเสียใจของฉัน”, “ฉันทำอะไรผิด”, มันไม่สมดุลเหมือนกับมีความพอใจในตนเองหรือการทำให้ตนเองพึงพอใจมากเกินไป ถ้าคุณรู้ว่าคุณได้ทำแบบนี้ก็ไม่ต้องกดดันตัวเองมากนัก ความจริงก็คือการไม่ยึดติดที่จะชนะตัวเอง

การให้อภัยตนเองนั้นไม่เพียงแต่ช่วยคุณเท่านั้น มันยังทำให้ความสัมพันธ์ดีขึ้น, ครอบครัวเข้มแข็งขึ้น, ที่ทำงานเข้มแข็งขึ้น, สังคมเข้มแข็งขึ้น, ภาครัฐเข้มแข็งขึ้นและสุดท้ายก็จะทำให้โลกเราเข้มแข็งขึ้น มันเป็นขั้นตอนที่มีต่อโลกซึ่งยิ่งมีคนที่สามารถทำและพูดในสิ่งที่ถูกต้องมากขึ้น และสามารถทำหน้าที่ด้วยจิตใจที่ดีงามและยุติธรรม ดีกว่าการที่ต้องมาจัดการและบังคับให้ทำซึ่งมันจะมีแต่ความรู้สึกผิดโดยไม่รู้ตัวและความความอับอาย

การให้อภัยตนเองช่วยให้คุณนำพลังของคุณไปใช้ในการทำความดี ไม่ว่าจะเป็นการทำเพื่อชดใช้ให้กับคนที่คุณเคยทำร้ายไว้ หรือในเรื่องทั่ว ๆไปในชีวิตของคุณ พลังงานที่กำลังเข้าไปทำร้ายตัวคุณเองสามารถกลับเข้าไปเป็นการกระทำที่สร้างสรรค์มากกว่าพฤติกรรมทำลายตนเอง

การให้อภัยตนเองเป็นหนึ่งในความไม่เห็นแก่ตัวที่สุดอย่างหนึ่งที่คุณสามารถทำได้ มันปลดปล่อยคุณจากแนวโน้มที่จะเป็นคนที่เห็นตัวเองเป็นศูนย์กลางของทุกอย่างและหลงใหลในตนเอง มันง่ายขึ้นเพื่อที่คุณจะได้มีบทบาทเชิงบวกในชีวิตคุณ การให้อภัยตนเองช่วยปกป้องคุณจากการเป็นคนที่มีภาวะทางอารมณ์หรือมีสภาวะทางจิตที่เป็นภาระต่อคนรอบข้าง มันช่วยให้คุณสามารถรับรู้และตอบสนองความต้องการของคุณในทางที่ดี มันช่วยให้คุณสามารถมีส่วนร่วมในความสัมพันธ์ไปในทางที่สนับสนุนด้านบวกและสร้างสรรค์กับชีวิตของผู้อื่น มันช่วยดึงด้านที่ดีที่สุดทั้งทางสังคมและชีวิตการทำงานของคุณ การให้อภัยตนเองช่วยให้คุณเป็นคนที่รู้ว่าอะไรเป็นสิ่งที่ดีและถูกต้อง (บางทีอาจได้เรียนรู้วิธีที่ยากว่าอะไรไม่ดีและไม่ถูกต้อง) และสามารถยืนหยัดในการสร้างชีวิตของคุณและในโลกใบนี้

วิธีการยกโทษให้ตนเอง

พิจารณาเรื่องที่ดีที่คุณสามารถทำได้ ดีกว่าเรื่องไม่ดีที่คุณไม่สามารถลบล้างมัน

เพื่อที่จะให้อภัยตัวคุณเอง คุณอาจต้องการที่จะคิดหาวิธีที่เหมาะสมที่จะให้การชดเชยให้กับบุคคลอื่น การชดใช้สามารถเป็นเรื่องที่ดีมาก แต่ระวังการลงโทษตนเองอาจเป็นการปลอมตัวมาเหมือนการสำนึกผิด การชดเชยหรือแม้แต่ความคิดว่าจะทำการชดเชย ปกติแล้วควรทำให้คุณรู้สึกผ่อนคลาย ถ้าคุณไม่รู้สึกแบบนั้นก็อาจจะเป็นรูปแบบหนึ่งของการทำร้ายตนเอง หรือการลงโทษตัวเองที่ปลอมตัวมา การชดเชยอาจจะทำให้คุณต้องจ่ายอะไรบ้าง แต่มันไม่ควรจะทำร้ายคุณ

ถ้าคุณไม่สามารถติดต่อกับคนที่คุณได้ทำไม่ดีไว้ได้ (พวกเขาออกไปจากชีวิตคุณไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด) แต่คุณยังต้องการที่จะชดเชยให้กับพวกเขา ถ้าอย่างนั้นก็ให้ทำกับคนอื่นแทนโดยเฉพาะอย่างยิ่งการมีน้ำใจหรือช่วยเหลืออย่างเป็นประโยชน์กับคนเชื้อชาติเดียวกับบุคคลนั้น, กลุ่มหรือประเภทของบุคคลนั้น  หรือแม้เพียงแค่กับบางคนโดยไม่ได้เฉพาะเจาะจง

คุณเชื่อหรือว่าต้องให้พระเจ้าให้อภัยคุณก่อนที่คุณจะสามารถให้อภัยตนเองได้ ถ้าอย่างนั้นถามตัวคุณเองว่าคุณรู้ได้อย่างไรว่านั่นมันไม่ได้เกิดขึ้นไปแล้ว จากนั้นลองทำตามขั้นตอนทั้ง 4 ของขั้นตอนสู่การให้อภัยจนครบสัก 2 - 3 รอบแล้วดูว่าคุณเข้าใจมันกระจ่างขึ้นหรือไม่ (ดูที่หัวข้อ พระเจ้าให้อภัยฉันไหม)

ในการให้อภัยตนเอง 4 ขั้นตอนสู่การให้อภัยนั้นก็มีหลักพื้นฐานแบบเดียวกัน อย่างไรก็ตาม เราเปลี่ยนขั้นตอนที่ 3 โดยเพิ่มส่วนที่ว่าคนอื่นจะได้รับประโยชน์อย่างไรจากการที่เราให้อภัยตนเอง

ขั้นตอนที่ 1. ฉันอยากให้อภัยตนเองในเรื่อง:

เลือก 1 อย่างที่เฉพาะเจาะจง

ตัวอย่าง ฉันอยากให้อภัยตนเองในการที่ฉันถูกต่อว่าและได้พูดจาให้น้องชายของฉันเสียใจ

ขั้นตอนที่ 2. ฉันอยากปลดปล่อยความรู้สึกที่:

บันทึกรายการความรู้สึกของคุณในช่วงเวลานั้น คุณต้องยอมรับความรู้สึกเหล่านั้นเพื่อที่จะได้ปลดปล่อยมันและก้าวไปข้างหน้า

ตัวอย่าง กลัวการถูกลงโทษ, ตำหนิตนเอง, เกลียดตัวเอง, ความรู้สึกผิด, ความอับอาย ฯลฯ

ขั้นตอนที่ 3A. ฉันยอมรับว่าการให้อภัยเรื่องนี้นี้จะเป็นประโยชน์กับฉันเหมือนที่ฉันจะ:

บันทึกรายการประโยชน์ที่คุณจะได้รับเมื่อคุณสามารถให้อภัยตนเองได้ ผลประโยชน์นั้นสามารถรวมถึงความเป็นอิสระจากความรู้สึกที่คุณได้บันทึกไว้ในขั้นตอนที่ 2 และความรู้สึกที่ตรงข้ามกัน ผลประโยชน์นั้นยังสามารถรวมถึงการสามารถทำให้ความสัมพันธ์ดีขึ้น, ได้งานที่ดีขึ้น, มีเงินมากขึ้น ฯลฯ ขึ้นอยู่กับความเกี่ยวข้องว่าอะไรที่คุณให้อภัยตนเอง

ตัวอย่าง รู้สึกเป็นสุขมากขึ้น, เป็นอิสระ, ผ่อนคลายมากขึ้น เป็นต้น

ในกระบวนการให้อภัยตนเองนี้ เราเพิ่มขั้นตอนพิเศษ ขั้นตอนที่ 3B เข้าไปใน4 ขั้นตอนปกติ ในขั้นตอนนี้เรามุ่งเน้นไปที่วิธีที่คนอื่นจะได้รับประโยชน์จากคุณในการที่คุณให้อภัยตนเอง บางประโยชน์อาจจะแยกออกมาจากผลประโยชน์ที่คุณได้รับจากการให้อภัยตัวเอง บางส่วนอาจเป็นประโยชน์กับคนอื่นในขณะที่คุณจะมีชีวิตชีวาและมีความคิดสร้างสรรค์มากขึ้น

ขั้นตอนที่ 3B.  ฉันยอมรับว่าการให้อภัยตนเองในเรื่องนี้จะมีประโยชน์แก่ผู้อื่น เพราะว่า:

การให้อภัยตนเองสามารถเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น โดยการช่วยให้คุณกลายเป็นพ่อแม่ที่ดีขึ้น, เป็นเพื่อนที่ใส่ใจมากขึ้น, เป็นผู้ฟังที่ดีขึ้น และคนที่ให้อภัยได้มากขึ้น เป็นต้น คุณน่าจะหมกมุ่นกับตนเองน้อยลงและสนใจคนอื่น ๆ มากขึ้น คุณน่าจะมีความต้องการน้อยลงและมีความต้องการที่จะให้มากขึ้น เลือกตัวอย่างของประโยชน์แก่ผู้อื่น ซึ่งน่าจะสำคัญกับคนรอบตัวคุณ

ตัวอย่าง ฉันจะเป็นคนที่น่าอยู่ใกล้มากขึ้น (อารมณ์เสีย, บูดบึ้งและหดหู่น้อยลง) ฉันจะเป็นคนที่ใจดีขึ้นและแสดงความรักได้มากขึ้น ฉันจะมีมากขึ้นเพื่อที่จะให้

ขั้นตอนที่ 4. ฉันสัญญาว่าจะให้อภัยตนเองเพื่อ_____________ และฉันยอมรับเอาความสงบสุขและเป็นอิสระที่ได้มาจากการให้อภัย

เช่นเดียวกัน, หรือแทนที่จะใช้ความสงบสุขและเป็นอิสระ คุณสามารถบันทึกรายการประโยชน์เป็นแบบเฉพาะเจาะจงได้ คุณยังสามารถรวมเอาประโยชน์ที่ผู้อื่นจะได้รับเข้าไปด้วย จากการเปลี่ยนแปลงซึ่งเกิดขึ้นภายในตัวคุณในการที่คุณได้เรียนรู้ที่จะให้อภัยตนเอง บ่อยครั้งที่ผลประโยชน์ที่คุณได้รับนั้นคนอื่น ๆ ก็ได้รับประโยชน์โดยตรงด้วยเหมือนกัน ถ้าคุณกลายเป็นคนที่มีความสุขมากขึ้น หรือเป็นพนักงานที่ดีขึ้น คนอื่น ๆที่อยู่รอบข้างคุณจะได้รับประโยชน์จากมันด้วย การตระหนักถึงประโยชน์เพื่อผู้อื่นในขณะที่เราทำขั้นตอนการให้อภัยเหล่านี้สามารถช่วยให้มันง่ายขึ้นที่จะให้อภัยตัวของเราเอง

ตัวอย่าง

1. ฉันให้สัญญาว่าจะยกโทษให้ตนเองสำหรับการที่ฉันฉุนเฉียวใส่ภรรยา/สามีของฉัน ฉะนั้นฉันจึงเป็นอิสระที่จะดำเนินชีวิตโดยใช้ศักยภาพทั้งหมดและสามารถที่จะเป็นคู่ชีวิตที่แสดงความรักได้มากขึ้น

2. ฉันให้สัญญาว่าจะยกโทษให้ตนเองสำหรับการตกงาน ฉะนั้นฉันจึงสามารถก้าวต่อไปได้และหางานที่ดีขึ้นที่ได้เงินมากขึ้นเพื่อเป็นประโยชน์แก่ตัวฉันเองและครอบครัวของฉัน

ในครั้งแรกของการทำตามขั้นตอนเหล่านี้ ให้ใช้วิธีเขียนลงบันทึกไปจะดีกว่า เริ่มต้นด้วยเรื่องเล็ก ๆ ถึงแม้ว่าคุณจะพบว่าการให้อภัยนั้นไม่มีเรื่องเล็ก ๆ หรอก แม้แต่การให้อภัยตนเองในเรื่องขี้ปะติ๋ว, เรื่องเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นมานานแล้วสามารถเป็นสาเหตุให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ได้ ทำให้ครบทั้ง 4 ขั้นตอนหลาย ๆรอบแล้วคุณจะเห็นถึงประสิทธิภาพและสมรรถภาพที่การให้อภัยสร้างขึ้นได้ภายในตัวคุณในขณะที่คุณทำอย่างนั้น เพิ่มอย่างอื่นอีก เปลี่ยนคำที่ใช้ (ถ้าคุณต้องการ) เมื่อคุณทำอีกรอบ ให้อ้อยอิ่งอยู่กับขั้นตอนที่คุณรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นภายในตัวคุณ

และก็แน่นอนว่าทั้งหมดนี้ไม่รวมถึงการชดเชยหรือการขอโทษที่มันยังมีความเป็นไปได้และเป็นประโยชน์ ตราบใดที่ทำอย่างนั้นแล้วไม่ทำให้คนอื่น ๆที่เกี่ยวข้องเจ็บปวดมากขึ้น ถ้าคุณคิดถึงมันสักนิดนึงและรู้สึกว่าอะไรถูกต้อง คุณจะมีความคิดบางอย่างว่าอะไรคือสิ่งที่ต้องทำในไม่ช้า ถ้ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำการชดเชย ดังนั้นใช้ชีวิตของคุณให้ดีที่สุดเท่าที่คุณสามารถทำได้ พิจารณาถึงสิ่งที่ดี ที่คุณสามารถทำได้มากกว่าสิ่งที่ไม่ดีที่คุณไม่สามารถแก้ไขได้

การให้อภัยจอมปลอม

การให้อภัยที่แท้จริงจะให้ความรู้สึกที่เป็นอิสระและเบิกบานใจ

การพยายามผลักดันหรือหลอกตัวเองในการให้อภัยเร็วเกินไป หรือตั้งใจที่จะไม่ใช้บางส่วนในกระบวนการของการให้อภัยโดยเจตนา (เช่น 4 ขั้นตอนสู่การให้อภัย) นำไปสู่การให้อภัยจอมปลอม การให้อภัยจอมปลอมบางทีก็มาเป็นรูปแบบของการคืนดี แต่ความจริงแล้วไม่มีการอภัยให้กัน เราติดต่อกับคนอื่นราวกับว่าให้อภัยพวกเขาแล้ว แต่เราไม่ได้ให้อภัยพวกเขาจริง ๆ

การให้อภัยจอมปลอมมาจากการที่เราไม่ได้ยอมรับความเจ็บปวดทั้งหมดที่ได้ประสบมา (หลีกเลี่ยงความรู้สึกเจ็บปวด) รีบเร่งในกระบวนการการให้อภัยหรือแม้กระทั่งไม่ได้ทำตามขั้นตอนใดเลยแต่ทึกทักไปเองว่าเราสามารถเพียงแค่ตัดสินใจว่าจะให้อภัย จากนั้นก็แสร้งทำว่าไม่มีอะไรแย่ ๆ เกิดขึ้น

การให้อภัยจอมปลอมยังมีแนวโน้มที่จะเกิดจากการที่ผู้คนมักปฏิเสธความรู้สึกที่แท้จริงของตนเองและตัดสินใจว่าจะให้อภัยเพราะพวกเขาคิดว่ามันเป็นการทำเรื่อง “ที่ดี” ถึงแม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าอีกฝ่ายมีแนวโน้มสูงมากที่จะทำแบบเดิมอีก พวกเขาก็ยังรู้สึกว่า “ควร” ให้อภัย พวกเขาไม่ได้ให้อภัยจริง ๆ หรอก ในขณะเดียวกันนั้นสั่งสมความรู้สึกไม่พอใจและก็มีความกังวลใจว่าเมื่อไรมันจะเกิดขึ้นอีก พวกเขาอ้าง “การให้อภัย” เป็นข้อแก้ตัวในการที่ต้องทนพฤติกรรมแย่ๆ แต่พวกเขาจะไม่ได้สัมผัสถึงการมีคุณภาพชีวิตอย่างที่จะได้จากการให้อภัยจริง ๆ

การให้อภัยที่แท้จริงจะให้ความรู้สึกเป็นอิสระและจิตใจปลอดโปรง ทำให้เรามีวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนและมีความสามารถในการตัดสินใจเรื่องคุณภาพชีวิตของเราได้ดียิงขึ้น การให้อภัยจอมปลอมก็แค่ทำให้เราพัวพันอยู่ในสถานการเดิม ๆกับคนพวกเดิม การให้อภัยจอมปลอมมาจากการพูดหรือทำอะไรโดยไม่เชื่อว่าเราสมควรได้รับหรือสร้างสรรค์อะไรที่ดีไปกว่านี้ ดังนั้นเราจึง “อดทน” ซึ่งมันจะไม่ดีกับเราในระยะยาว การให้อภัยที่แท้จริงจะเปลี่ยนมุมมองและปลดปล่อยเราทำให้เราสามารถสร้างสรรค์ชีวิตที่มีความสุขมากขึ้นได้ การให้อภัยที่แท้จริงเชื่อมโยงเราด้วยคุณค่าของตัวเราเองในฐานะคนคนหนึ่ง การให้อภัยจอมปลอมทำให้เราไม่ได้เชื่อมโยงกับความรู้สึกเห็นค่าของตัวเอง

ในสถานการณ์ที่ต้องพึ่งพาอาศัยกัน ในรูปแบบของคนสองคนที่มักจะติดหนึบกันเป็นคู่ โดยมักมีการให้อภัยกันน้อยมาก มันอาจดูเหมือนฝ่ายหนึ่ง “ให้อภัย” อีกฝ่ายหนึ่งเป็นประจำ แต่นี่เป็นการให้อภัยจอมปลอมเพราะพวกเขาคืนดีกันโดยที่ไม่ได้มีการให้อภัยกันจริง ๆ ถ้ามีการให้อภัยกันได้จริงคนที่ให้อภัยนั้นต้องเป็นอิสระจากความยุ่งเหยิง คนคนนั้นจะได้จับเข่าคุยกันถึงความสัมพันธ์ว่าแบบไหนที่เราต้องการ แล้วถ้ามันไม่ได้เป็นแบบนั้น พวกเขาก็แค่อวยพรให้อีกฝ่ายและก้าวต่อไป ในขอบเขตของความเป็นจริง

วิธีหลีกเลี่ยงการอภัยจอมปลอม ทำได้โดยการที่คุณต้องมั่นใจว่าคุณได้ทำตามขั้นตอนการให้อภัยซึ่งจะทำให้คุณสามารถสัมผัสถึงอารมณ์ ความรู้สึกของคุณได้อย่างลึกซึ้ง

การคืนดี

การให้อภัยนั้นไม่มีเงื่อนไข แต่การคืนดีนั้นบางทีก็มีเงื่อนไข

ในหนังสือเรื่อง การให้อภัยคือพลัง ในหนังสือเล่มนั้นอธิบายถึงการให้อภัยว่า “ล้มเลิกความปรารถนาที่จะลงโทษ” ถ้าคุณอ่านข้อความนี้ให้ดีคุณจะเห็นว่ามันไม่ได้กล่าวถึงการคืนดีไว้เลย การคืนดีนั้นต้องทำกับคนที่เรามีความสัมพันธ์ด้วยและเรากำลังพยายามให้อภัยคนนั้น การคืนดีเป็นกระบวนการของการกลับมาสร้างความสัมพันธ์ของเรากับใครบางคน การคืนดีมักจะเป็นส่วนหนึ่งของการให้อภัยแต่ไม่ใช่เรื่องจำเป็น การคืนดีเป็นกระบวนการแยกออกไปต่างหากและมีความแตกต่างอย่างชัดเจน

การแยกเอาการคืนดีออกจากการให้อภัยสามารถช่วยเราได้เรียนรู้วิธีที่จะให้อภัย เพราะว่ามันจะดึงเอาความชัดเจนและข้อมูลเชิงลึกที่มีประโยชน์มากเข้ามาสู่กระบวนการ การทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่างการคืนดีและการให้อภัย และวิธีการที่จะทำให้มันเหมาะสมกันเป็นวิธีที่ดีที่จะเน้นแบบที่มีศักยภาพใดที่เราอาจจะต้องให้อภัยและปล่อยให้มันเกิดขึ้นได้อย่างราบรื่นมากขึ้น

การให้อภัยนั้นไม่มีเงื่อนไขและสามารถเกิดขึ้นได้เสมอ การคืนดีบางครั้งก็ต้องการเงื่อนไขและบางครั้งก็ไม่ได้เกิดขึ้นได้เสมอไป

การให้อภัยนั้นไม่มีเงื่อนไข ดังเช่นที่มันปลดปล่อยความรู้สึกที่ต้องการลงโทษบางคนได้เสมอไม่ว่าพวกเขาจะยังมีชีวิตอยู่หรือได้ตายจากไปแล้ว, ไม่ว่าพวกเขาจะยังมีความข้องเกี่ยวกับเราอยู่หรือไปจากเรานานแล้ว การปลดปล่อยความรู้สึกที่อยากจะลงโทษใครสักคนนั้นขึ้นอยู่กับเราแต่เพีย

ผู้เดียวและสามารถทำให้ได้โดยอิสระจากผู้อื่น

การคืนดีบางครั้งก็ต้องการเงื่อนไข ดังเช่น เราอาจทำในการที่จะให้อภัยใครสักคนที่เป็นคนมีนิสัยถาวรชอบทำร้ายร่างกาย, ติดยาเสพติดขั้นรุนแรง, เป็นอาชญากร หรืออยู่ในจำพวกปฏิเสธพฤติกรรมของตนเองโดยสมบูรณ์ เราน่าจะต้องการกำหนดเงื่อนไขให้ชัดเจนและเฉพาะเจาะจงในความสัมพันธ์ที่เราต้องการที่จะมีกับบุคคลดังกล่าว ( ดูเรื่องการให้อภัยที่ทำได้ยาก ) เราสามารถให้อภัยพวกเขาได้ แต่เราก็สามารถสร้างขอบเขตที่ชัดเจนในรูปแบบที่เราจะเกี่ยวข้องกับพวกเขา การเลือกที่จะให้อภัยผู้อื่นนั้นแตกต่างและแยกออกมาต่างหากจากการเลือกที่จะคืนดีกับพวกเขา

นอกจากนี้ การคืนดีไม่สามารถทำได้เสมอไป คนนั้นอาจจะตายไปนานแล้ว, หายไปจากชีวิตของเรา หรือหรือติดยาอย่างสิ้นหวังจนเราไม่สามารถเข้าถึงพวกเขาได้ การคืนดีกับใครสักคนไม่ได้เป็นเรื่องที่ขึ้นอยู่กับเราแต่เพียงผู้เดียว มันยังขึ้นอยู่มากกับพฤติกรรมของบุคคลอื่นนับแต่นี้ไป

ความเข้าใจที่ว่าคุณสามารถให้อภัยคนอื่นและยังตัดสินใจที่จะไม่ข้องเกี่ยวกับพวกเขาอีก แต่ควรระวังว่าการตัดสินใจนี้อาจทำให้มีความแค้นซ่อนอยู่ สามารถทำให้การให้อภัยพวกเขานั้นง่ายขึ้น ธรรมดาแล้วเราย่อมต้องระมัดระวังในการให้อภัยคนที่เป็นฝันร้ายสำหรับเราในการที่จะมีเขาอยู่ใกล้ตัว เพราะเราหลงทึกทักเอาว่าเราต้องกลับมามีความสัมพันธ์กับพวกเขา ในความเป็นจริงแล้วเราสามารถต่อรองที่จะคืนดีในแบบที่เรายอมรับได้ หรือแม้แต่ตัดสินใจไม่ทำส่วนนั้นเลย มันให้อิสระกับเราที่จะยกโทษให้ใครก็ได้มากเท่าที่เราต้องการ

ในการให้อภัยคนที่ชอบสร้างปัญหาโดยการทำทุกวิถีทางตาม 4 ขั้นตอนสู่การให้อภัย และในบางจุดที่ต้องตัดสินใจอะไร ถ้ามีอะไรที่คุณต้องการจะทำเกี่ยวกับการคืนดี การตัดสินใจเกี่ยวกับวิธีการคืนดีนั้นสามารถรอจนกว่าคุณจะได้มุมมองใหม่ ๆ ซึ่งมาจากการทำ 4 ขั้นตอนครบแล้ว

คุณอาจพบว่าแนวความคิดของการให้อภัยที่ทำได้ยากนั้นมีวิธีที่มีประโยชน์กับเกี่ยวกับวิธีการที่จะให้อภัยในในสถานการณ์ที่ท้าทาย

การให้อภัยที่ทำได้ยาก

การให้อภัยที่ทำได้ยากหมายถึงการตั้งเงื่อนไขในความสัมพันธ์ใด ๆ ในอนาคต

แนวคิดของการให้อภัยที่ทำได้ยากนั้นจะทำให้การให้อภัยในสถานการณ์ที่ยากและท้าทายทำได้ง่ายขึ้น ด้วยการให้อภัยที่ทำได้ยากที่เราได้ให้อภัย และทำการให้อภัยโดยการใช้ ขั้นตอนสู่ให้อภัย แต่เราอนุญาตให้ตัวของเราเองไม่ต้องมีสัมพันธ์กับบุคคลพวกนั้นจนกว่าจะได้ผลตรงตามเงื่อนไขบางอย่าง เราอาจตัดสินใจที่จะไม่คืนดีกับพวกเขา จนกว่าเราจะเห็นว่าหลักฐานเพียงพอว่าพวกเขาได้รู้สึกเสียใจอย่างแท้จริง หรือมีความตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลง

คุณอาจเคยเจอแนวความคิดของความรักที่ยากลำบากมาก่อน การให้อภัยที่ทำได้ยากนั้นก็มีแนวความคิดที่คล้ายกัน อย่างที่ได้พูดถึงไว้ในส่วนของการคืนดีว่าการให้อภัยนั้นไม่มีเงื่อนไข แต่การคืนดีบางครั้งก็มีเงื่อนไข การให้อภัยที่ทำได้ยากหมายความว่าเราตั้งเงื่อนไขในความสัมพันธ์ใด ๆในอนาคต

ในการให้อภัยที่ทำได้ยากนั้นการคืนดีใด ๆ ที่มีเงื่อนไขส่วนหนึ่งว่าขึ้นอยู่กับว่าผู้อื่นประพฤติตนอย่างไรนับจากนี้ไป เรื่องนี้สำคัญมากเพราะคนมักสับสนว่าการให้อภัยกับการคืนดีนั้นมักจะต้องทำควบคู่กันไปเสมอ อย่างไรก็ตาม ตามจริงแล้วทั้งสองอย่างนี้แตกต่างกันซึ่งมีเพียงบางครั้งเท่านั้นที่ทั้งสองอย่างจะควบคู่ไปด้วยกัน ในการให้อภัยที่ทำได้ยาก เราให้อภัยพวกเขาได้โดยไม่มีเงื่อนไข (ตัวอย่าง เช่น เราปลดปล่อยความต้องการที่จะลงโทษพวกเขา) แต่เรากำหนดขอบเขตที่ชัดเจนและเฉพาะเจาะจงลงในระหว่างกระบวนการคืนดีกับพวกเขา ซึ่งนี่จะช่วยลดโอกาสที่เราจะเจ็บอีกครั้ง (และอีกครั้ง) ในแบบเดียวกันโดยบุคคล คนเดียวกัน

การตัดสินใจที่จะป้องกันตัวเองจากความเสียหายนั้นเทียบกับการหลบเลี่ยงใครสักคนราวกับว่าเป็นวิธีการลงโทษพวกเขานั้นแตกต่างกันอย่างมาก มันอาจจะดูเหมือนกันถ้ามองจากมุมของคนอื่น แต่มันจะน้อยมากที่จะเป็นเช่นนั้นหากว่าเราเปิดใจในเรื่องที่เรากำลังทำอยู่และรู้ว่าเราทำไปเพื่ออะไร ด้วยการให้อภัยที่ทำได้ยาก เราสามารถให้อภัยใครสักคนแล้วยังหลีกเลี่ยงพวกเขาได้เพื่อที่จะเป็นการป้องกันตัวของเราเอง

การให้อภัยที่มีคุณภาพที่ดีเลิศได้ยกระดับจิตใจของเราให้สูงขึ้นและช่วยให้เราเป็นอิสระ

เหมือนกับที่ผมชอบพูดในหนังสือเรื่อง การให้อภัยนั้นมีพลัง:

การให้อภัยนั้นให้อิสระแก่เราที่จะอยู่หรือมีอิสระที่จะเดินจากไป

ในการให้อภัยที่ทำได้ยากคุณอาจเลือกที่จะให้อภัย และ:

เพิ่ม สร้างข้อตกลงที่ชัดเจนเกี่ยวกับปัญหาที่เฉพาะเจาะจงเพื่อให้คุณเต็มใจที่จะทำต่อไป (เพื่อให้คุณสามารถรู้สึกปลอดภัยและเป็นที่เคารพ)

เพิ่ม ระบุประเภทของพฤติกรรมที่คุณไม่ยอมรับซึ่งจะทำให้คุณจบหรือหยุดกระบวนการคืนดี

เพิ่ม จำกัดประเภทของการติดต่อที่คุณมีกับบุคคลอื่น จนกระทั่งเงื่อนไขที่ระบุนั้นจะเหมาะสม

เพิ่ม ต้องการให้มีข้อตกลงเพื่อจะทำบางอย่างในการเพิ่มความเข้าใจซึ่งกันและกัน เช่น การไปพบผู้ให้คำปรึกษาด้วยกัน

หลักของการให้อภัยที่ทำได้ยากคือการเคารพซึ่งกันและกัน การให้อภัยที่ทำได้ยากหมายถึงการทำให้คนอื่นรับรู้และเคารพว่าคุณรู้สึกอย่างไร และคุณก็ต้องรับรู้และเคารพว่าพวกเขารู้สึกอย่างไรด้วย ถ้าการเคารพซึ่งกันและกันนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในขณะปัจจุบันและอีกฝ่ายไม่ได้ต้องการที่จะช่วยสร้างมันขึ้นมา ดังนั้นมันก็จะไม่มีความสัมพันธ์และการคืนดีที่แท้จริง

การคืนดีนั้นไม่ใช่แค่การตัดสินใจที่จะทำเท่านั้น มันยังต้องทำเป็นกระบวนการอีกด้วย เหมือนกับบางส่วนของการให้อภัยที่ทำได้ยากเราอาจต้องการที่จะแน่ใจว่าพวกเขานั้นได้เข้าใจความรู้สึกของเราในเรื่องที่พวกเขาได้ทำลงไปจริง ๆ อย่างไรก็ตาม การให้อภัยที่ทำได้ยากนั้นไม่ได้หมายความว่าเราจะโทษว่าทุกอย่างที่เรารู้สึกไม่พอใจเป็นความผิดของอีกฝ่ายทั้งหมด มันมีความแตกต่างกันมากระหว่าง “นี่คือสิ่งที่ฉันรู้สึก... และนี่เป็นความผิดของเธอทั้งหมด” และการพูดง่าย ๆ ว่า “นี่คือสิ่งที่ฉันรู้สึก...” ประโยคแรกนั้นเต็มไปด้วยคำกล่าวโทษและตัดสิน ประโยคที่สองนั้นให้ความรู้สึกที่แท้จริงโดยการแสดงถึงการเคารพความคิดเห็นของทั้งสองฝ่ายมากกว่า

เราอาจตัดสินว่าการคืนดีนั้นมันเป็นไปไม่ได้ ถ้าอีกฝ่ายไม่มีความตั้งใจที่จะเปลี่ยน เราสามารถมั่นใจได้เลยว่าพวกเขาไม่เปลี่ยนแน่นอน การเปลี่ยนแปลงนั้นต้องอาศัยความตั้งใจและไม่อาจเกิดขึ้นได้ถ้าไม่มีข้อผูกมัด ไม่ว่าเราจะอยากให้พวกเขาเปลี่ยนมากแค่ไหน ถ้าปราศจากข้อผู้มัดที่จะต้องเปลี่ยนพวกเขาก็จะไม่เปลี่ยน

การเคารพซึ่งกันและกันนั้นรวมถึงการที่คุณแสดงออกว่าคุณเคารพตัวเองเช่นเดียวกับที่คุณแสดงความเคารพต่อคนอื่น การเคารพตัวเองรวมถึงการซื่อสัตย์ต่อตัวเองเกี่ยวกับที่คุณรู้สึกอย่างไรจริงๆ คุณไม่ต้องการที่จะปิดบังตัวเองว่าคุณรู้สึกอย่างไรจริงๆ เพราะถ้ามันติดเป็นนิสัย มันจะง่ายมากที่สามารถนำไปสู่การให้อภัยจอมปลอม

ถ้าคุณไม่พร้อมที่จะให้อภัยคนอื่น หรือไม่พร้อมที่จะคืนดีกับพวกเขา ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้วคุณต้องให้อภัยตัวเองและยอมรับว่าคุณรู้สึกอย่างไรในขณะนี้ ในการทำวิธีนี้อย่างน้อยคุณก็สามารถคืนดีกับตัวเอง คุณอาจต้องการเวลาเพื่อพักฟื้น เพื่อเริ่มต้นใหม่และเรียกคืนความเชื่อในชีวิตของคุณและกับคนอื่น ๆ ก่อนที่คุณจะพร้อมที่จะให้อภัยในปัญหาใหญ่กว่านั้นในชีวิตของคุณ ให้เวลากับตัวเองเท่าที่คุณต้องการ เมื่อคุณได้ฝึกฝนมากขึ้นทั้งให้การอภัยและการคืนดี คุณจะสามารถให้อภัยพวกเขาได้และอาจจะทำได้แม้กระทั่งคืนดีกับพวกเขาซึ่งเป็นการท้าทายมากยิ่งขึ้นอีก

ขั้นตอนต่อไป

ในการที่จะเป็นผู้สอนการให้อภัยผู้อื่น, เพียงแค่ตัดสินใจว่ามันคือสิ่งที่คุณต้องการทำ

ถ้าคุณต้องการที่จะสำรวจให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น กรุณาพูดคุยถึงการให้อภัยกับคนอื่น ทั้งในแบบพบปะกันหรือทางออนไลน์ผ่านทางโซเชียลเน็ทเวิร์ก คุณจะพบว่ามันเป็นหัวข้อของการสนทนาที่ยอดเยี่ยมซึ่งจะช่วยทำให้มันลึกซึ้งยิ่งขึ้นและทำให้การเชื่อมโยงของคุณต่อสิ่งต่าง ๆ มีการพัฒนามากยิ่งขึ้น

แค่ลองเปรยกับคนอื่นว่าคุณกำลังอ่านหนังสือเกี่ยวกับการให้อภัยก็สามารถจุดประกายการสนทนาที่ยอดเยี่ยมได้แล้ว  บางทีอาจมีบางคนที่จะบอกคุณว่าพวกเขามีสิ่งที่พวกเขาต้องการที่จะให้อภัย แต่ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร เพียงแค่บอกพวกเขาถึง 4 ขั้นตอนสู่การให้อภัย! โดยอธิบายถึง 4 ขั้นตอนง่าย ๆ เท่านั้นคุณก็สามารถเปลี่ยนชีวิตของพวกเขาได้โดยสิ้นเชิง

ไม่ว่าใครก็ตามที่เรียนรู้ที่จะให้อภัยก็สามารถเป็นผู้สอนการให้อภัยได้ทั้งนั้น ยิ่งคุณสอนวิธีการให้อภัยมากขึ้นเท่าไรคุณก็ยิ่งจะกลายเป็นคนให้อภัยได้มากขึ้นเท่านั้น และยิ่งคุณฝึกฝนที่จะให้อภัยมากขึ้นเท่าไรคุณก็จะยิ่งสอนมันมากขึ้นไปด้วย คุณสามารถทำให้มันเป็นภารกิจของคุณ (เรียกมันว่าภารกิจลับของคุณก็ได้ ถ้าคุณต้องการ) ที่จะทำให้ผู้คนได้ทราบเกี่ยวกับการให้อภัย หรือแม้แต่จะเป็นผู้สอนวิธีการให้อภัย

มีเพียงเรื่องเดี่ยวที่คุณจะต้องทำเพื่อที่จะมาเป็นผู้สอนวิธีการให้อภัย นั่นก็คือการตัดสินใจว่ามันคือสิ่งที่คุณต้องการทำ คุณไม่จำเป็นที่จะต้องเป็น “ผู้เชี่ยวชาญ” , ได้รับประกาศนียบัตร หรืออะไรทำนองนั้นเลย พวกเราทุกคนล้วนเป็นผู้สอนวิธีการให้อภัย หรือในทางกลับกัน เราทุกคนก็ได้สอนกันและกันโดยการยกตัวอย่าง มันเป็นเพียงเรื่องของการตระหนักถึงและมีการตัดสินใจที่จะตั้งใจสอนวิธีการให้อภัยมากกว่าการสอนที่ขาดความมุ่งมั่น คุณเพียงแค่ต้องเริ่มทำมันและคุณจะทำได้ดีมากขึ้นไปพร้อม ๆ กัน

ผมมีความยินดีมากหากคุณจะใช้ข้อมูลจากหนังสือเล่มนี้เพื่อใช้อ้างอิงประกอบการสอนของคุณ แต่กรุณาส่งอีเมลมาถึงผม เพื่อขออนุญาต ถ้าคุณต้องการคัดลอกไปใช้มากกว่า 10% ของหนังสือเล่มนี้ เราทุกคนต้องการที่จะจากโลกไปให้มันดีกว่าตอนที่เราเพิ่งเจอมันอย่างน้อยสักนิดนึงก็ยังดี อะไรจะดีไปกว่าการเผยแพร่เรื่องราวเกี่ยวกับการให้อภัย

นอกจากนี้คุณยังอาจจะสนใจในหนังสือที่เกี่ยวกับการให้อภัยเล่มอื่น ๆของผม – การให้อภัยคือพลัง, จัดพิมพ์โดย Findhorn Press, และมีจำหน่ายในร้านหนังสือหลายแห่ง มันได้รับการแปลในหลากหลายภาษาที่แตกต่างกัน ดังนั้นโปรดไปที่เว็บไซต์ของผมและคลิกที่ธงของประเทศคุณ หรือเลือกที่ภาษา

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมที่ เว็บไซต์ : forgiveness-is-power.com